VanLogic – Szczegółowa pomoc

Dla wszystkich, którzy potrzebują więcej niż krótkiej pomocy wbudowanej w aplikację. Tutaj wszystko jest wyjaśnione spokojnie i krok po kroku – bez żargonu technicznego, z przykładami.

1. Czym jest VanLogic?

VanLogic pomaga w planowaniu zabudowy kampervana – a przede wszystkim: kontrolowaniu wagi.

To zasadnicza różnica w porównaniu z innymi narzędziami planowania: w VanLogic nie wprowadzasz ręcznie wagi mebla. Zamiast tego mówisz aplikacji:

• jakiego kształtu jest mebel (prostokąt, cylinder, kształt L, dowolny kształt – także rysowany od tyłu lub z boku),
• jak duży (szerokość, długość, wysokość),
• z jakiego materiału jest zrobiony (np. sklejka brzozowa, aluminium, płyta laminowana – każdy materiał ma przypisaną gęstość),
• i jak jest zbudowany (lite, jako skrzynia, jako rama, …).

Aplikacja automatycznie oblicza wagę. To ważne, bo waga bezpośrednio wpływa na trzy kluczowe rzeczy w vanie:

• nacisk na oś przednią i tylną (prawnie nie można go przekroczyć),
• środek ciężkości (zbyt wysoki lub zbyt daleko z tyłu = ryzyko wywrócenia),
• ładowność pozostałą przed przekroczeniem dopuszczalnej masy całkowitej.

Inne programy (obecnie nie istnieje inna aplikacja) pomagają tylko w planowaniu przestrzeni – co gdzie pasuje. VanLogic też to potrafi, ale dodatkowo oblicza na żywo w tle, czy pojazd jest nadal bezpieczny i zdatny do jazdy.

Zapamiętaj to zdanie: Kształt + wymiary + materiał + rodzaj budowy → waga obliczana automatycznie → przekłada się bezpośrednio na nacisk na oś, środek ciężkości i ładowność.

2. Krok 1: Konfiguracja pojazdu

Zanim zaczniesz planować, potrzebujesz pojazdu. Możesz:

• wybrać pojazd z listy (np. "Sprinter W906/907 L3 (Long)") – aplikacja automatycznie przyjmuje rozstaw osi, wymiary przestrzeni ładunkowej, długość całkowitą, dopuszczalne naciski na osie i masę własną,
• albo ręcznie wprowadzić wymiary, jeśli twojego pojazdu nie ma na liście.

Wartości te możesz zmienić w dowolnym momencie później (np. gdy poznasz rzeczywistą masę własną z wagi – powinieneś ją koniecznie wprowadzić, gdy tylko ją uzyskasz, bo inaczej aplikacja pracuje z szacowaną wartością).

Aplikacja potrzebuje Długości całkowitej do prawnej kontroli ładowności. Jeśli przy ręcznym wprowadzaniu zostawisz to pole puste, aplikacja oszacuje ją na podstawie długości przestrzeni ładunkowej.

3. Szablony zabudowy – Zacznij z gotowym planem

VanLogic zawiera gotowe szablony zabudowy: kompletne projekty rozmieszczenia, które możesz załadować jednym dotknięciem i natychmiast dostosować. Zamiast zaczynać od zera, masz od razu podłogę, izolację, okładzinę ścienną i przemyślane rozmieszczenie mebli w swoim pojeździe – a wagi są obliczane automatycznie jak zawsze.

Warto wiedzieć: Każdy szablon jest zaplanowany dla najkrótszego vana w swojej kategorii. Podłoga, izolacja i okładzina ścienna dopasowują się automatycznie do Twojego pojazdu. Kuchnia, siedziska, WC i szafki zachowują swój rozmiar – w dłuższym vanie masz między nimi więcej miejsca. Blaty kuchenne są na wysokości 90 cm, w vanach bez możliwości stania (dach poniżej 1,6 m) na 75 cm. Szafki górne wiszą tuż pod dachem (dolna krawędź najwyżej na 1,65 m), co najmniej 55 cm nad blatem roboczym – jeśli nie ma na to miejsca, zostają pominięte. To, co wystawałoby ponad Twój dach, przesuwa się w dół albo zostaje skrócone. Łóżka zachowują swoją prawdziwą długość i leżą nad nadkolem; łóżko poprzeczne sięga od ściany do ściany (materac najwyżej 2 m). W długich vanach za łóżkiem zostaje miejsce aż do tylnych drzwi. Przy dachu niższym niż 1,6 m łóżko obniża się, aż nad materacem zostanie 76 cm wysokości do siedzenia – na tyle, na ile pozwala miejsce pod nim.

Gdzie znajdę szablony?

W planowaniu: dotknij Menu (trzy kropki, prawy górny róg) → „Wczytaj szablon". Otwiera się okno wyboru ze wszystkimi szablonami zgodnymi z Twoim pojazdem.

Wskazówka: Jeśli właśnie uruchomiłeś aplikację i skonfigurowałeś pojazd, oferta szablonów pojawia się bezpośrednio na ekranie wyboru pojazdu – możesz od razu zacząć bez przechodzenia do menu planowania.

Co zawiera szablon?

Każdy szablon zawiera co najmniej:

• Podłoga: Wykładzina podłogowa (zależnie od szablonu PVC, guma lub sklejka) – automatycznie dopasowana do pełnej długości i szerokości przestrzeni ładunkowej Twojego pojazdu.
• Izolacja: Pianka PE pod podłogą – również na całej powierzchni, dopasowana do Twojego pojazdu.
• Okładzina ścienna: Panele na ścianach i suficie.
• Meble: Strefa snu, kuchnia, siedziska i schowki – rozmieszczone różnie w zależności od szablonu.

Rozmiar i waga podłogi, izolacji i okładziny są precyzyjnie dostosowywane do Twojego pojazdu podczas ładowania – od razu widzisz realistyczne wartości wag.

Uwaga dotycząca widoczności: Okładzina ścienna jest po załadowaniu domyślnie ukryta – podłoga i izolacja są natomiast widoczne. Okładzina jest obecna w planie i wliczana do wagi – ale nie jest wyświetlana, aby widok planowania pozostał przejrzysty. Możesz ją pokazać lub ukryć w dowolnym momencie poprzez listę obiektów (ikona warstw, prawy górny róg).

Przegląd szablonów

Wszystkie 8 szablonów to szablony Pro – rozpoznawalne po ikonie kłódki na karcie szablonu. Nie ma już bezpłatnych szablonów. Możesz je wszystkie wypróbować bez ograniczeń i bez limitu czasowego, za darmo, w środowisku testowym (patrz Rozdział 4).

Mały van (do ok. 2 800 mm przestrzeni ładunkowej):

• Baza weekendowa: Łóżko wzdłużne (190 cm) po prawej, wąska kuchnia po lewej – siedzisz na krawędzi łóżka przy drzwiach przesuwnych. Idealne na krótkie wypady kompaktowym vanem.

Średni van (od ok. 2 800 mm):

• Start solo: Łóżko wzdłużne po prawej, kuchnia i ławka ze schowkiem po lewej, WC z przodu po prawej. Pierwsza kompletna zabudowa dla podróżnych solo.
• Solo pełny etat: WC, kuchnia i biurko po lewej, łóżko wzdłużne po prawej, duże zbiorniki na wodę i ogrzewanie – dla cyfrowych nomadów żyjących w vanie.
• Workation: Biuro, łóżko, kompaktowa kuchnia i WC, dużo energii słonecznej – pełna praca i życie w vanie.

Duży van (od ok. 3 400 mm):

• Para klasyczna: Łóżko poprzeczne, kuchnia, ławka ze schowkiem i stolikiem oraz WC – kompletna zabudowa dla dwóch osób.
• Outdoor i przygoda: Wysokie łóżko nad tylnym garażem ze składanym rowerem, dwa rowery na tylnym bagażniku na haku, kuchnia zewnętrzna, skrzynia do siedzenia ze stołem i WC.

Van XL (od ok. 4 000 mm):

• Rodzina: Łóżko poprzeczne z łóżkiem dziecięcym u góry, kuchnia, zestaw siedzący z obrotowymi fotelami kabiny i WC. Zbiornik czystej wody wisi pod podłogą.
• Pełna zabudowa premium: Łóżko poprzeczne, prysznic z WC, duża kuchnia z piekarnikiem i kącik wypoczynkowy – pełna zabudowa z pełnym komfortem. Zbiornik czystej wody wisi pod podłogą.

Które szablony są mi wyświetlane?

Nie wszystkie szablony pasują do każdego vana. Aplikacja wyświetla tylko szablony odpowiednie dla Twojego pojazdu. Szablony zaprojektowane dla większych pojazdów są automatycznie ukrywane – powodowałyby kolizje w Twoim vanie.

Kategoria Twojego vana zależy od długości przestrzeni ładunkowej ustawionej w Kroku 1:

• Do ok. 2 800 mm → mały van (np. VW T5/T6 krótki, VW T3)
• 2 800–3 400 mm → średni van (np. VW T5/T6 długi, Ford Transit Custom, Fiat Ducato 5,4 m)
• 3 400–4 000 mm → duży van (np. VW Crafter L3, Ford Transit L3, Fiat Ducato 6,0 m)
• Od 4 000 mm → van XL (np. Mercedes Sprinter długi, Fiat Ducato 6,4 m, Ford Transit Jumbo)

Jeśli wyświetlanych jest mniej szablonów niż oczekiwano, wynika to z automatycznego filtrowania – aplikacja pokazuje wtedy informację z liczbą dostępnych szablonów.

Ładowanie szablonu – co dokładnie się dzieje

Po potwierdzeniu szablonu:

1. Podłoga, izolacja i okładzina dostosowują się do dokładnych wymiarów Twojej przestrzeni ładunkowej.
2. Meble zachowują swój rozmiar i są ustawiane tak, aby zmieściły się w Twoim pojeździe. Jeśli na karcie szablonu widnieje „Szerokość może być za mała – możliwe dopasowania”, Twój van jest węższy niż przewidziano – może zrobić się ciasno; poprawisz to potem ręcznie.

Po załadowaniu możesz zmieniać, przesuwać, usuwać lub dodawać cokolwiek. Szablon to tylko punkt wyjścia, nie gotowy plan.

Ważne: najpierw zapisz istniejący plan

⚠️ Jeśli pracowałeś już nad projektem, szablon zastępuje Twój obecny plan. "Cofnij" przywraca go razem z danymi pojazdu – dopóki aplikacja jest otwarta. Trwale bezpieczny jest tylko z kopią zapasową.

Aplikacja wyświetla ostrzeżenie przed załadowaniem szablonu. Masz wtedy możliwość wyeksportowania planu jako plik .vanlogic – w ten sposób jest on zapisany. Ponowne wczytanie (import) jest możliwe z Pro (więcej informacji w Rozdziale 13).

Jeśli jeszcze nic nie zaplanowałeś (pusty plan), nie pojawi się żadne ostrzeżenie – szablon zostanie załadowany natychmiast.

Obiekty Pro w szablonach: przesuwanie tak, edycja z Pro

Wszystkie szablony zawierają zestawy i/lub obiekty z materiałami Pro. Bez aktywnego Pro możesz swobodnie przesuwać wszystkie obiekty – tak jak własne. Edytor obiektów (podwójne dotknięcie) jest jednak zablokowany dla elementów Pro: wymiary, materiał i typ budowy można zmieniać dopiero gdy Pro jest aktywne. W oknie wyboru rozpoznasz te obiekty po małym symbolu 🔒 przy przyciskach akcji.

4. Środowisko testowe – wypróbuj wszystko za darmo

VanLogic posiada środowisko testowe: specjalny tryb, w którym możesz wypróbować wszystkie funkcje Pro bez limitu czasowego – za darmo, bez jakiejkolwiek formy płatności.

W środowisku testowym możesz robić wszystko, co robią użytkownicy Pro: tworzyć zestawy, korzystać z podglądu 3D, używać wszystkich typów konstrukcji i materiałów, sprawdzać obciążenia osi i ryzyko przewrócenia, ładować szablony układów – wszystko.

Jedyna różnica: Twój plan w środowisku testowym nie jest zapisywany na stałe. Gdy tylko zamkniesz aplikację, znika. To świadome ograniczenie: testuj za darmo, zachowaj z Pro.

Jak uzyskać dostęp do środowiska testowego?

Trzy sposoby:

1. Menu (trzy kropki, prawy górny róg) → „Środowisko testowe" – możesz wybrać, czy zacząć od pustego planu, czy od kopii swojego prawdziwego planu.
2. Karta informacyjna Pro: Gdy funkcja normalnie wymaga Pro, pojawia się karta informacyjna. Tam znajdziesz przycisk „Wypróbuj środowisko testowe".
3. Po wyborze pojazdu: Na stronie wyboru pojazdu wyświetlana jest wskazówka dotycząca środowiska testowego.

Co mogę robić w środowisku testowym?

Wszystko, co robią użytkownicy Pro – konkretnie:

• Używać wszystkich typów konstrukcji (otwarta, rama, ukośna, …) i wszystkich materiałów z pełnej bazy danych
• Tworzyć zestawy – grupować wiele części w jeden mebel
• Ładować szablony zestawów z biblioteki
• Ładować szablony układów
• Przeglądać podgląd 3D swojego projektu
• Symulacja zbiornika: przesuwać poziom napełnienia, obserwować zmiany wagi na żywo
• Przeglądać szczegóły kolizji – dokładne komunikaty o błędach dla nakładających się obiektów
• Wprowadzać wszystkie wymiary i właściwości z dokładnością, duplikować obiekty

Sprawdzanie kolizji – rozpoznawane są też puste przestrzenie

VanLogic nie sprawdza tylko z grubsza, czy dwa obiekty się nakładają – sprawdzanie kolizji rozpoznaje prawdziwe puste przestrzenie. Jeśli np. akumulator lub zbiornik stoi pod łóżkiem opartym na nóżkach podporowych, aplikacja dokładnie sprawdza, czy sprzęt rzeczywiście znajduje się w wolnej przestrzeni pod spodem, czy naprawdę koliduje z litym elementem (nawet cienkie nóżki 80×80 mm liczą się jako prawdziwa przeszkoda, jeśli stoją na drodze).

Oznacza to dla Ciebie: możesz umieszczać sprzęt, schowki i zbiorniki tak, jak robi się to w prawdziwej zabudowie vana – pod łóżkami, w siedziskach, w podwyższonych platformach – bez ciągłego otrzymywania niepotrzebnych ostrzeżeń o kolizji. Ten poziom szczegółowości w sprawdzaniu kolizji wyróżnia VanLogic na tle innych aplikacji do planowania vanów, które zwykle sprawdzają tylko zgrubne nakładanie się (albo w ogóle nie uwzględniają wagi i kolizji).

Co pozostaje ograniczone: Import pliku .vanlogic, eksport do PDF i raport materiałów – te czynności wymagają Pro, ponieważ umożliwiają trwałe przechowywanie planu. Eksport jako plik .vanlogic i udostępnianie (plan budowy, karta statystyk) są zawsze bezpłatne.

Co oznacza „tymczasowe przechowywanie"?

Dopóki aplikacja jest uruchomiona, Twój plan testowy jest w pełni dostępny. Ale: gdy tylko całkowicie zamkniesz aplikację, plan znika. Żółty baner na dole stale Ci o tym przypomina: „Środowisko testowe – Twój plan nie zostanie zapisany."

Powrót do mojego prawdziwego planu

W banerze po prawej stronie znajdziesz link „Wróć do mojego planu". Dotknięcie go natychmiast przenosi Cię z powrotem do prawdziwego projektu.

Trwałe przyjęcie planu

Jeśli zbudowałeś plan w środowisku testowym, który Ci się podoba i chcesz go zachować: kup Pro. Po zakupie aplikacja pyta bezpośrednio: „Przyjąć Twój plan testowy jako punkt startowy?"

W przeglądarce: aplikacja webowa i Studio

W przeglądarce bez odblokowania zawsze planujesz w środowisku testowym – ale tam plan jest zapisywany i ma limit czasu: wszystkie funkcje są dostępne, na każdy plan masz 30 minut, a czas płynie tylko wtedy, gdy pracujesz. Gdy minie, plan zostaje zablokowany – z nowym planem testujesz dalej, ile razy chcesz. Raport PDF, lista materiałów i import są dostępne po odblokowaniu; eksport działa zawsze.

Odblokowujesz przeglądarkę zakupem Pro w aplikacji: Menu › Odblokuj aplikację webową pokazuje kod. W przeglądarce wpisujesz go w Odblokuj przeglądarkę (w Studio: Plik › Odblokuj przeglądarkę). Twój aktualny plan z aplikacji może przejść razem z nim. Jeden zakup odblokowuje do 3 przeglądarek (więcej w rozdziale 21).

Jeśli przed zmianą miałeś już plan w aplikacji webowej, można go edytować jeszcze przez 30 dni; potem zostaje zablokowany jak każdy plan testowy. Pobrać możesz go zawsze.

5. Krok 2: Wprowadzanie stałej struktury pojazdu

Zanim zaplanujemy meble, warto najpierw wprowadzić stałe, niezmienne elementy pojazdu. To rzeczy, które po prostu są i wokół których musisz planować:

• Nadkola (blokują przestrzeń podłogi, często ukośne),
• Drzwi przesuwne (wymagają wolnego dostępu),
• Słupek B (ściana/wspornik między drzwiami),
• Klapa tylna,
• Wlew paliwa,
• Zwężenie dachu (w wielu vanach dach obniża się ku bokom).

Aplikacja umieszcza nadkola nad tylną osią (rozstaw osi minus "Zwis przedni"); ich rozmiar zależy od opon twojego pojazdu.

Elementy te dodaje się przez "+ Obiekt" → "Struktura pojazdu". Nie mają własnej wagi (należą do pojazdu, który jest już uwzględniony), ale blokują przestrzeń: meble, które umieścisz później, będą zaznaczone (czerwona obwódka), jeśli kolidują ze strukturą (funkcja Pro – oznaczona ikoną kłódki).

Dlaczego najpierw struktura? Jeśli wiesz, gdzie są nadkola i drzwi przesuwne, automatycznie planujesz meble tak, żeby im nie przeszkadzały – oszczędzając sobie późniejszych korekt.

6. Krok 3: Dodawanie mebli i obiektów

Teraz zaczyna się właściwe planowanie. Przez "+ Obiekt" masz dwie możliwości:

a) Zabudowa własna

Dla wszystkiego, co sam budujesz lub zlecasz zbudowanie: szafy, łóżka, ławki, półki, blaty robocze. Tutaj ustawiasz:

• Kształt: dowolny kształt (własny kontur, np. ze ściętym narożnikiem – nowy mebel zaczyna jako dowolny kształt z prostokątnym konturem), prostokąt, kształt L (dla mebli narożnych) lub cylinder (dla okrągłych rzeczy jak butla gazowa),
• Wymiary: szerokość, długość, wysokość,
• Materiał: np. sklejka, płyta laminowana, aluminium – każdy materiał ma przypisaną gęstość (kg na m³),
• Rodzaj budowy: patrz następny rozdział – to jest decydujące dla wagi!

Dowolny kształt: Nowy mebel w zabudowie własnej jest już "Dowolny kształt" – w przeciwnym razie dotknij go przy kształcie. Potem dotknij "Edytuj kontur". Na ekranie "Rysuj dowolny kształt" wybierasz kształt początkowy, przeciągasz punkty na miejsce albo przesuwasz dotkniętą krawędź za podwójną strzałkę. Długości wpisujesz na liście "Krawędź 1 …"; kąty pozostają. "Dodaj punkt" wstawia punkt na środku wybranej krawędzi, "Usuń punkt" usuwa wybrany punkt. Dozwolone są 3 do 16 punktów i krawędzie od 20 mm. Przyciskiem "Gotowe" przejmujesz kontur. Jeśli przy tym miałby zniknąć front lub wycięcie w ścianie, aplikacja najpierw pokaże, co zostanie usunięte. Szerokość i długość w edytorze rozciągają cały kontur. Dwie strzałki u góry na pasku cofają lub ponawiają krok, dopóki ekran jest otwarty.

Nachylenie ściany (Pro): na liście każda krawędź ma dodatkowo pole "Nachylenie" w stopniach. Kąt + (np. +12°) pochyla ścianę u góry do środka, jak przy szafce przy skośnej ścianie vana. Kąt − (np. −10°) pochyla ją u góry na zewnątrz, czyli cofa ją na dole, jak przy skrzyni siedziska z miejscem na pięty. Pod spodem widać, o ile przesuwa się górna krawędź ("u góry 85 mm do środka"). Dozwolone jest od −45° do +45° co 0,5°.

Pod rysunkiem Widok ukośny pokazuje całą bryłę, nachylone ściany na pomarańczowo z numerem krawędzi i kątem. Gdy wybierzesz nachyloną krawędź, widok ukośny pokazuje przy niej z wymiarem, o ile przesuwa się górna krawędź.

Szerokość i długość pokazują wtedy wymiary zewnętrzne po dnie i pokrywie. Gdy zmienisz wysokość, kąt zostaje. Jeśli nachylenie potem już nie pasuje, suwak się zatrzymuje, a przyczyna krótko miga. Fronty i wycięcia w ścianie są tylko na pionowych krawędziach; nachylone są tam szare. Przy rodzaju budowy "Pojedynczy panel" nachylenie nie działa. Waga, plan, 3D i kolizja liczą z nachylonymi ścianami.

Zaokrąglone narożniki (Pro): dotknij punktu na rysunku. Pod spodem pojawi się np. "Narożnik 3" z polem "Promień" w mm, 0 = ostry. Największy dozwolony promień widać pod polem ("maks. …"). Punkt i długości krawędzi pozostają w wyobrażonym ostrym narożniku. Przy nachyleniu promień jest możliwy tylko między krawędziami o tym samym nachyleniu. Fronty i wycięcia w ścianie są tylko na prostym odcinku; krawędź w całości z łuku jest tam szara. Waga, plan, 3D i kolizja liczą z zaokrąglonym kształtem.

Kształt od tyłu lub z boku (Pro): u góry ekranu w "Widok" wybierz "Widok z tyłu" lub "Widok z boku". Wtedy rysujesz kształt tak, jak widzisz mebel od tyłu lub od lewej – np. ławkę z oparciem jako L albo podest ze stopniem. Na dole jest podłoga; nad rysunkiem widać, skąd patrzysz (po obróceniu np. "Widok od lewej"). Kształt sięga na całą "Głębokość", którą wpisujesz w polu pod spodem; widok ukośny pokazuje go z głębokością.

W edytorze szerokość, długość i wysokość pozostają wymiarami mebla. Od tyłu szerokość i wysokość rozciągają kształt, a długość jest głębokością. Z boku długość i wysokość rozciągają kształt, a szerokość jest głębokością. Pod "Edytuj kontur" widać też widok.

Otwarta skrzynia, Rama / Stelaż (zamknięty) i Skrzynia skośna istnieją tylko w widoku z góry – skos dachu rysujesz bezpośrednio w kształcie. Gdy dotkniesz szarego rodzaju budowy, przez chwilę mignie powód. Pola "Nachylenie" tu nie ma, zaokrąglone narożniki tak. Przy Pojedynczy panel płyta stoi pionowo, np. jako ścianka działowa w kształcie vana; głębokość wynika z: ilość × grubość. Fronty i wycięcia w ścianie są tylko na pionowych krawędziach. Waga, plan, 3D i kolizja liczą z rzeczywistym kształtem.

b) Komponent

Do gotowych, kupionych części o stałej wadze: lodówka, ogrzewanie, akumulator, zbiornik na wodę, panel słoneczny. "+ Obiekt" → "Wybierz komponent" otwiera katalog: komponenty w 14 kategoriach, z wagą i wymiarami z karty katalogowej. Dotknij kategorii, aby ją rozwinąć lub zwinąć, albo wyszukaj nazwę u góry. Pozycje z kłódką są Pro.

Potem widzisz komponent jako kartę z widokiem z góry, wagą i wymiarami. Przyciskiem obrotu obracasz go co 90°. "Dostosuj" otwiera szczegóły: wymiary i kształt tylko do obrazu ("Wymiary katalogowe" je przywracają), "Własna waga" (Pro), jeśli twoje urządzenie waży inaczej, oraz "Kolor".

"Nie umieszczaj w planie": dla rzeczy bez stałego miejsca – kabli, śrub, kleju, izolacji. Nie są rysowane, ale liczą się do ładowności i nacisku na oś. Waga wynika ze "Zużycie × ilość" (np. kabel według przekroju i metrów, izolacja według grubości i m²) albo z "Waga całkowita". Kable, drobne części i izolacja już tak startują.

Zbiorniki i bojlery mają dodatkowo suwak "Poziom napełnienia" (0–100 %). Pusty 100-litrowy zbiornik czystej wody waży tylko kilka kilogramów, pełny ponad 100 kg – tak sprawdzisz początek podróży (pełny) i powrót (pusty), razem z naciskiem na oś i środkiem ciężkości. Przesuwanie suwaka to Pro (ikona kłódki).

Dodatkowe ustawienia (obowiązują zarówno dla zabudowy własnej, jak i dla komponentu):

"Leży na" – automatyczne obliczanie wysokości montażu: Każdy obiekt ma wysokość montażu – jak wysoko jego dolna krawędź znajduje się nad podłogą pojazdu (pozycja Z). Możesz ją wprowadzić bezpośrednio lub użyć "Leży na", żeby wybrać inny obiekt jako podłoże: aplikacja automatycznie ustawia wysokość na górną krawędź wybranego obiektu. Jeśli podłoże zostanie później zmienione, musisz ręcznie zaktualizować (bez automatycznej propagacji).

Przykład: Lodówka leży na skrzyni magazynowej (wysokość 400 mm) → wybrać "leży na: skrzynia magazynowa" → wysokość montażu jest automatycznie ustawiana na 400 mm.

Lista pokazuje podpory w grupach: Na dachu, W przestrzeni ładunkowej i Tył. Jeśli położysz coś na obiekcie dachowym – np. box dachowy na bagażniku –, zostaje on na zewnątrz, na dachu. Pole pokazuje wtedy, jak wysoko nad dachem jest podpora i ile wszystko razem wystaje („Dach + 13 cm · łącznie 53 cm”). Widok 3D, widok z tyłu, środek ciężkości i ryzyko przewrócenia liczą z tą wysokością.

Na liście znajdziesz też dwa obszary poza przestrzenią ładunkową: "Pod podłogą (pod spodem)" zawiesza obiekt pod podłogą ładunkową – jego górna krawędź jest przy podłodze, a wysokość jest ograniczona do wysokości podłogi minus 150 mm prześwitu. "Tył na zewnątrz (za tylnymi drzwiami)" stawia go za pojazdem, np. tylny bagażnik; suwakiem "Odstęp za tylnymi drzwiami" przesuwasz go do 1,5 m do tyłu. Oba liczą się w pełni do nacisku na oś i są bezpłatne.

Obrót: Każdy obiekt może być obrócony w 4 krokach: 0°, 90°, 180°, 270°. To poziomy obrót wokół osi pionowej, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Lewy górny róg (X/Y) zostaje na miejscu, a szerokość i długość zamieniają się – obiekt obraca się więc wokół tego rogu. Plan 2D, widok 3D, środek ciężkości i PDF pokazują go w tym samym miejscu. Nie ma przechylania (bez "kładzenia na bok"). Wszystkie obiekty stoją zawsze pionowo. Co to oznacza dla drzwi i pionowych płyt – wyjaśniono szczegółowo w rozdziale 17. W komponentach widok 3D obraca też front: przy 0° jest zwrócony do przejścia, z tyłu do tyłu.

Uwaga o komponentach: Kształt i wymiary komponentu służą tylko do obrazu. Ważona jest wartość z katalogu – albo twoja własna waga (Pro). Aplikacja nie przelicza niczego z wymiarów komponentu.

c) Szablon grupy (Pro)

Zamiast budować grupę od zera, możesz wybrać bezpośrednio gotowy zestaw z biblioteki. Tę opcję znajdziesz w menu pod „Wybierz szablon grupy". Więcej informacji w Rozdziale 10.

7. Rodzaje budowy w szczegółach – jak obliczana jest waga

To jest serce aplikacji, dlatego jest tu szczegółowo wyjaśnione. Przy "Zabudowie własnej" wybierasz rodzaj budowy. Dla każdego rodzaju wyobraź sobie, ile materiału jest faktycznie użyte – bo dokładnie tak jest obliczana waga: użyta objętość materiału × gęstość materiału = waga. Przy kształcie L i dowolnym kształcie każdy rodzaj budowy liczy z rzeczywistą powierzchnią rzutu i rzeczywistym obwodem, a nie szerokość × długość. Przy kształcie od tyłu lub z boku liczy z narysowanym kształtem na całej głębokości – przy skrzyni ze ścianą na każdej krawędzi i dwiema ściankami czołowymi na końcach.

🔒 Uwaga Pro: Blok lity, Zamknięta skrzynia i Pojedynczy panel są dostępne też w wersji darmowej. Otwarta skrzynia, Rama / Stelaż (otwarty), Rama / Stelaż (zamknięty), Rama + Poszycie i Skrzynia skośna to funkcje Pro (oznaczone ikoną kłódki w oknie dialogowym wyboru).

Na planie 2D konstrukcja jest zasygnalizowana – linie i znaki na obrysie; w trybie Fokus dokładnie, z grubością ścian, wnęką i szkieletem. Co oznaczają znaki, wyjaśnia pomoc w planerze ("Pomoc") w części "Wyświetlanie"; w ustawieniach, w "Widok w planie", możesz przełączyć na "Prosty" (tylko blok). Przy małych meblach brakuje linii kropkowanej i strzałki, gdy na planie nie ma na nie miejsca.

Blok lity

Mebel jest od góry do dołu całkowicie wypełniony materiałem – bez pustej przestrzeni. Wyobraź sobie bryłę litego drewna. Waga = pełna objętość (szerokość × długość × wysokość) × gęstość materiału. To naturalnie daje największą wagę ze wszystkich rodzajów – używaj tego tylko gdy element jest naprawdę całkowicie lity (np. lite drewniane schodki lub mały blok magazynowy).

Wskazówka: Blok lity nadaje się też do pionowych płyt jak drzwi lub ścianki działowe – więcej o tym w rozdziale 17.

Zamknięta skrzynia

Skrzynia z wszystkimi sześcioma stronami (dno, pokrywa, cztery ściany) – jak zamknięta skrzynka lub obudowa urządzenia zamknięta ze wszystkich stron. Waga = tylko materiał ścian (powierzchnia wszystkich 6 stron × ustawiona grubość ścianki) × gęstość. Znacznie lżejsza niż blok lity, bo w środku jest powietrze.

Otwarta skrzynia (Pro)

Jak zamknięta skrzynia, ale bez pokrywy – np. otwarta wnęka, skrzynia bez pokrywy albo dolna szafka, na której leży blat. Jeśli szafa jest otwarta z przodu, weź Zamkniętą skrzynię i pomiń przednią ścianę ("Pomijanie płyt" niżej). Waga = materiał dna + cztery ściany (jedna powierzchnia mniej niż zamknięta skrzynia) × grubość ścianki × gęstość.

Przy dowolnym kształcie tylko w widoku z góry.

Rama / Stelaż (otwarty) (Pro)

Co to znaczy: Tylko cztery słupki narożne, połączone u góry i u dołu belką poprzeczną. Pomiędzy nimi – na środku każdego boku – nie ma zupełnie nic, tylko powietrze. Podgląd 3D pokazuje dokładnie to: przezroczystą konstrukcję, przez którą widać na wylot z boku. Wyobraź to sobie jako: rusztowanie budowlane albo goły szkielet nóg stołka, zanim zamontowano siedzisko. Waga = gęstość × objętość czterech słupków narożnych plus górnej i dolnej belki poprzecznej (nie obwód × grubość ścianki jak w innych rodzajach konstrukcji – otwarta rama nie ma ciągłej ściany). Grubość słupków jest automatycznie sugerowana na podstawie wymiarów obiektu (dokładnie tak jak w modelu 3D), ale można ją ręcznie dostosować własnym suwakiem „Grubość słupków" – prawdziwe szkielety są często smuklejsze niż automatyczna sugestia (np. 30×30mm zamiast często sugerowanych 55mm przy większych meblach). Mimo to nie ma tu ogólnego suwaka grubości ścianki (otwarta rama nie ma ciągłej ściany). To najlżejszy rodzaj. Z czego to budujesz: smukły regał bez tylnej ścianki (właściwe półki dodajesz przez "liczbę półek"), otwarty uchwyt/wspornik np. na rower lub skrzynkę, konstrukcję nośną pod blatem roboczym, przez którą widać z boku.

Dostępne tylko dla prostokąta.

Rama / Stelaż (zamknięty) (Pro)

Co to znaczy: Masywna rama obwodowa z czterech ciągłych ścian, ale bez dna i bez pokrywy – wewnątrz przestrzeń magazynowa, u góry i u dołu otwarte. Wyobraź to sobie jako: podstawę skrzyni albo podwyższoną donicę bez dna – zamkniętą dookoła, ale otwartą u góry i u dołu. Inaczej niż w otwartej ramie, tutaj NIE widać na wylot przez boki. Waga = obwód × wysokość × ustawiona grubość ścianki × gęstość – dokładnie jak przy zamkniętej/otwartej skrzyni, tylko bez dna i bez pokrywy. Inaczej niż przy otwartej ramie/szkielecie, jest tu więc zwykły suwak grubości ścianki do ręcznego ustawienia. Z czego to budujesz: boczne panele stelaża łóżka (rama, która utrzymuje materac listwowy), podstawę skrzyni jako spód łóżka z przestrzenią magazynową pod spodem, obwodowy cokół pod szafką lub zabudową kuchenną.

Przy dowolnym kształcie tylko w widoku z góry.

Łatwo pomylić: Oba nazywają się "Rama / Stelaż", ale oznaczają bardzo różne konstrukcje. Otwarty = cienkie listwy tylko w narożnikach, powietrze pomiędzy nimi, bardzo lekki, brak suwaka grubości ścianki – jak rusztowanie. Zamknięty = masywne ciągłe ściany dookoła, wyraźnie cięższy, z suwakiem grubości ścianki – jak podstawa skrzyni. Stelaż łóżka z solidnymi bocznymi panelami to niemal zawsze zamknięty, nie otwarta rama.

Rama + Poszycie (Pro)

Co to znaczy: Smukły szkielet słupkowy – te same cienkie listwy co w otwartej ramie – jest dookoła pokryty cienką powłoką zewnętrzną: dno, pokrywa i wszystkie cztery boki są obecne, ale cienkie zamiast masywnych. Tak możesz to sobie wyobrazić: jak ściana szkieletowa z drewnianych słupków z cienkimi płytami z przodu – albo tak, jak większość osób budujących zabudowę vana faktycznie buduje meble: lekki drewniany szkielet, obity na zewnątrz sklejką o grubości 4–6 mm. Waga = gęstość × (objętość szkieletu słupkowego, grubość słupków automatycznie sugerowana jak przy otwartej ramie, ale równie dobrze ręcznie dostosowywalna suwakiem „Grubość słupków", plus powierzchnia wszystkich zewnętrznych boków × ustawiona przez ciebie grubość powłoki). Grubość powłoki ustawiasz osobnym suwakiem (zwykle cienka sklejka 3–8 mm) – niezależnie od grubości słupków szkieletu. Dla poszycia możesz dodatkowo wybrać osobny materiał (np. lekką sklejkę na powłokę, podczas gdy szkielet jest z solidniejszych łat) – bez jawnego wyboru używany jest po prostu twój materiał główny. Z czego to budujesz: realna standardowa metoda budowy dla większości samodzielnie budowanych mebli w vanie – szafki, ławki, bloki kuchenne ze szkieletem drewnianym i cienkim poszyciem, gdy "Zamknięta skrzynia" (pełna grubość ścianki wszędzie) jest dla ciebie zbyt ciężka, a "Rama / Stelaż (otwarty)" (brak powłoki zewnętrznej, nie zamknięty) nie pasuje.

Pojedynczy panel

Jedna leżąca powierzchnia – płaska deska lub blat roboczy rozłożony poziomo. W wersji Pro także kilka jednakowych płyt jedna na drugiej (ilość). Waga = powierzchnia podstawy (szerokość × długość) × grubość ścianki (= grubość jednej płyty) × ilość × gęstość. Typowe dla blatów roboczych, półek, paneli podłogowych lub leżącego panelu słonecznego na dachu.

Uwaga: "Pojedynczy panel" oblicza powierzchnię widzianą z góry (szerokość × długość). Dla pionowo stojącej płyty (np. drzwi) to jest błąd – zamiast tego użyj Bloku litego (patrz rozdział 17) albo dowolnego kształtu od tyłu lub z boku: wtedy płyta stoi pionowo, a głębokość wynika z: ilość × grubość (rozdział 6).

Ustawia się grubość ścianki jednej płyty (3–40 mm) i ilość. Wysokość z tego wynika – ilość × grubość ścianki – i jest tylko wyświetlana: to, co narysowane, jest też ważone. Od dwóch sztuk linie dzielą blok, przerywane w widoku z tyłu w trybie Fokus i w 3D przy Prześwietleniu.

Wcześniej istniał do tego osobny sposób budowy "Niestandardowe". Takie obiekty otwierają się teraz jako Pojedynczy panel z tą samą ilością – waga się nie zmienia. Płytę ze starszych planów, wyższą niż 40 mm, edytor przy otwarciu zamienia na Blok lity o tych samych wymiarach.

Skrzynia skośna (Pro)

Jak zamknięta skrzynia, ale z skośną górną płaszczyzną – przydatna dla szaf pod nachyleniem dachu, żeby nie uderzały w dach. Podajesz additionally, jak głęboka jest skośna część od góry ("głębokość dachu"). Waga = materiał wszystkich (teraz skośnych) stron, włącznie ze skośną tylną ścianką, × gęstość.

Przy dowolnym kształcie tylko w widoku z góry.

Dodatkowe półki

Niezależnie od rodzaju budowy (oprócz bloku litego i pojedynczego panelu): możesz podać dodatkowe półki. To wkładane półki – dodatkowe poziome deski wewnątrz mebla, np. w szafie.

Za każdą półkę aplikacja dodaje dodatkową deskę dokładnie o rozmiarze rzutu mebla (szerokość × długość). Gdy tylko ustawiona jest co najmniej jedna półka, pojawia się osobny suwak "Grubość materiału (półki)" – grubość półek można wtedy ustawić niezależnie od grubości ścian/słupków głównego obiektu (np. cieńsze półki 12 mm w szafie zbudowanej ze sklejki 18 mm). Domyślnie używany jest po prostu materiał obiektu głównego, ale możesz też opcjonalnie wybrać osobny materiał dla półek (np. lżejszą sklejkę na półki w szafie z litego drewna). Na przykład jeśli budujesz szafę ze sklejki 18 mm, wprowadzisz 2 półki i ustawisz ich grubość materiału na 12 mm, aplikacja dodaje 2 × (szerokość × długość × 12 mm) sklejki (lub wybranego materiału półek) do łącznej wagi. To dobra aproksymacja, nawet jeśli rzeczywiste półki mają czasem nieco inne wymiary. Przy kształcie od tyłu lub z boku półki leżą poziomo, są tak szerokie jak kształt na ich wysokości i tak głębokie jak mebel.

Dodatkowe szuflady i drzwiczki/klapy

Dwa kolejne elementy addytywne, dostępne dla Zamkniętej skrzyni, Otwartej skrzyni, Rama + Poszycie oraz Skrzyni skośnej – ukryte przy pozostałych sposobach budowy (Blok lity, Rama / Stelaż otwarty i zamknięty, Pojedynczy panel), ponieważ tam nie ma wnętrza ani sensownej powierzchni frontowej.

Szuflady, drzwiczki/klapy i duże drzwi boczne planujesz w edytorze obiektu w sekcji „Fronty”, dla prostokąta, kształtu L i dowolnego kształtu. Na schemacie wybierasz krawędzie z frontem i ustawiasz szuflady oraz drzwiczki/klapy dla każdej krawędzi – np. na obu długich krawędziach kuchni w kształcie L. Cylinder nie ma frontów. Przy kształcie od tyłu lub z boku fronty są tylko na pionowych krawędziach: tak szerokie jak głębokość, tak wysokie jak krawędź. Dwie ścianki czołowe nie mają frontu.

Szuflady: Dla każdej szuflady aplikacja dolicza własną małą skrzynkę (front, dno, dwa boki, tylna ściana, o ustawionej grubości ścianki) – jak prawdziwa, wsuwana szuflada. Im więcej szuflad wpiszesz, tym drobniej dzieli się wysokość wewnętrzna; waga frontów/boków pozostaje mniej więcej taka sama, tylko dna (każda szuflada ma własne) doliczają się proporcjonalnie. Dla dna przyjmowana jest maksymalnie realistyczna szerokość pojedynczej szuflady 90 cm, a nie pełna szerokość mebla – ważne, jeśli np. modelujesz całą, kilkumetrową linię kuchenną jako jeden obiekt: aplikacja i tak liczy z wiarygodnymi, pojedynczymi wymiarami szuflad zamiast nierealistycznie dużych den.

Drzwiczki/klapy: Każde drzwiczki to panel frontowy. Jeśli na tej samej krawędzi są też szuflady, drzwiczki zakrywają tylko wysokość obok nich.

Drzwi obok siebie: Od dwóch drzwiczek/klap na krawędzi możesz włączyć „Drzwi obok siebie“. Drzwiczki dzielą wtedy szerokość, a zawiasy są na zewnątrz – z lewej i z prawej. Tak budujesz szafkę, w której stoi lodówka, butla gazowa lub zlew; szuflady się tam nie zmieszczą. Waga się nie zmienia.

Front zamiast ściany: Tam, gdzie jest front, aplikacja waży front zamiast ściany za nim – na tyle, na ile front zakrywa ścianę.

Wersja darmowa: maks. 1 szuflada i 1 drzwiczki/klapa na krawędź, więcej z Pro. W widoku 3D szuflady i drzwiczki widać na każdym froncie jako linie podziału z małymi oznaczeniami uchwytu – liczba linii zawsze odpowiada ustawionej liczbie. Mały schemat w edytorze pokazuje mebel z boku, patrząc od lewej jak na planie. Legenda pod nim wyjaśnia, co widać.

Duże drzwi boczne i własny materiał drzwi

Dla pojedynczych, dużych drzwi otwieranych na bok – na przykład drzwi wbudowanej kabiny WC – opisana wyżej mała, ułożona reprezentacja drzwi nie wystarczy. Gdy tylko ustawisz na krawędzi co najmniej jedne drzwi, pojawia się tam dodatkowy przełącznik "Duże drzwi boczne". Po jego włączeniu widok zmienia się w pojedyncze, pełnowymiarowe drzwi z wybieralną stroną zawiasu (lewa/prawa) – wyświetlanie pojedynczych małych drzwiczek/szuflad znika (duże drzwi kabiny są zawsze jedynym frontem). Licznik szuflad zostaje w tym przypadku całkowicie ukryty i wyzerowany – dopóki duże drzwi są aktywne, nie ma już małych szuflad i nie wliczają się one też do wagi. W podglądzie 2D zobaczysz symboliczny symbol zawiasu/otwarcia; w widoku 3D drzwi są rzeczywiście pokazane jako otwierające się na bok, wraz z łukiem otwarcia. „Lewa” oznacza: po lewej, gdy stoisz przed frontem.

Niezależnie od dużych drzwi możesz wybrać własny materiał i grubość materiału dla widocznego frontu – tak jak w przypadku półek. Oba znajdziesz w sekcji „Fronty” → „Materiał”, raz na mebel dla wszystkich frontów. Ten suwak dotyczy łącznie drzwiczek I szuflad (małych ułożonych lub dużych): w praktyce fronty są zwykle wykonane z tej samej płyty, aby mebel wyglądał jednolicie, niezależnie od tego, czy za nim znajdują się drzwiczki, czy szuflada. Jest to realistyczne, ponieważ w praktyce front jest często wykonany z innego (zwykle cieńszego) materiału niż reszta mebla, np. front ze sklejki 12 mm w szafce z płyty multiplex 18 mm. Domyślnie, bez własnego wyboru, nadal używany jest twój materiał główny w dotychczasowej grubości – żadnej zmiany wagi w istniejących planach, dopóki aktywnie nie użyjesz nowego suwaka/wyboru materiału.

Dla samego korpusu szuflady – czyli boków, dna i tylnej ścianki za frontem, nie samego frontu – istnieje osobny, niezależny suwak "Materiał/grubość materiału (korpus szuflady)". Jest to realistyczne, ponieważ w praktyce korpus szuflady jest często wykonany z prostszego, cieńszego materiału niż widoczny front, np. korpus ze sklejki 8 mm za frontem z litego drewna 15 mm. Także tutaj: bez własnego wyboru korpus nadal używa twojego materiału głównego w dotychczasowej grubości ścianki.

Pomijanie płyt (Pro)

Nie każdy mebel ma wszystkie boki: regał jest otwarty z przodu, szafa przy ścianie vana nie potrzebuje tylnej ściany, nad nadkolem brakuje dna. W edytorze obiektu dotknij "Płyty". Na ekranie "Zaplanuj płyty" wybierasz, czego się nie buduje: "Dno", "Pokrywa" i każdą ścianę – ścianę dotykasz na szkicu. Pod pozycją widać potem, czego brakuje.

Pozycja jest dostępna dla Zamknięta skrzynia, Otwarta skrzynia, Rama / Stelaż (zamknięty), Rama + Poszycie i Skrzynia skośna – zawsze z płytami, które ma ten rodzaj budowy. Przy Rama + Poszycie brakuje tylko poszycia, listwy zostają. Przy cylindrze zostaje płaszcz; pominąć możesz dno i pokrywę. Przy kształcie od tyłu lub z boku są to krawędzie kształtu i dwie ścianki czołowe.

Waga, raport materiałowy, plan, 3D i kolizja liczą się bez tej płyty. Na planie krawędź jest tam cienka, a linia wewnętrzna otwarta. Bez pokrywy wnętrze jest otwarte do góry – element pojazdu, np. słupek, może wtedy przechodzić przez mebel do góry.

Front na pominiętej ścianie nie działa: w "Zaplanuj fronty" krawędź jest szara; front pozostaje zapisany i wraca razem ze ścianą. Tak samo wycięcie w ścianie w tym miejscu – jest na liście z "Nieaktywne – pominięta ściana". Jeśli dodasz punkt w pominiętej ścianie, obie połowy pozostają pominięte.

Wycięcia (Pro)

Chodzi o to, co wypiłowujesz z gotowego mebla: wcięcie na nadkole, wybranie na słupek B, otwór na przepust kablowy.

Możesz to sobie wyobrazić tak: niewidzialny klocek, który wsuwasz w mebel. Gdzie trafia na materiał, ten znika; gdzie przechodzi przez pustkę, nic się nie dzieje. W zamkniętej skrzyni ten sam klocek zabiera więc dno, pokrywę i przebite ściany – w bloku litym całą swoją objętość. Przy nachylonych ścianach klocek zabiera dokładnie ten materiał, który trafi. Waga, obłożenie, kontrola kolizji i 3D liczą z nachyloną ścianą.

Dla każdego wycięcia ustalasz, czy leży w rzucie (widok z góry – dla wszystkiego od dołu lub z góry: nadkole, szyna podłogowa, skos dachu), czy w ścianie (widok z boku – dla wszystkiego z boku: słupek B, przepust kablowy), czy jest prostokątne czy okrągłe, i w jakim zakresie wysokości względnie na jaką głębokość w obiekt działa. Dla nadkola o wysokości 215 mm zatem "Własny zakres", od 0 do 215. Ścianę dotykasz na szkicu w "Zaplanuj wycięcie" albo wybierasz ją obok. Szkic jest ułożony jak na planie: u góry kabina kierowcy, na dole tył. Przy dowolnym kształcie działa to na każdej krawędzi, także na skośnych – ale nie na nachylonych (tam szare). Przy zaokrąglonym narożniku wycięcie w ścianie sięga tylko do początku łuku; w widoku ściany łuk jest szary.

Kształt od tyłu lub z boku: w rzucie mebel widziany z góry jest prostokątem (szerokość × długość); cienkie linie pokazują, gdzie kształt ma stopień lub załamanie – jak na planie. "Tylko góra" i "Tylko dół" przechodzą w miejscu wycięcia przez pierwszą płytę, w ławce więc przez siedzisko; pod spodem widać zakres od–do. Ściana jest na każdej pionowej krawędzi kształtu: tak szeroka, jak głęboki jest kształt, i tak wysoka jak krawędź. "Odstęp Y" liczy się od jej dolnej krawędzi; w którą stronę biegnie "Odstęp X", widać pod rysunkiem. Wiersz "Usuwa" wymienia trafione ściany z numerem ich krawędzi oraz ściankę czołową na jednym końcu głębokości. Propozycja z ostrzeżenia o kolizji tworzy wycięcie w rzucie, tak jak przy prostokącie.

Waga = trafiony materiał zostaje odliczony. Pod rysunkiem widać, co naprawdę znika ("Usuwa: płytę dolną, Tył") i ile kg to oszczędza. Jeśli stoi tam "brak materiału – ten obszar i tak jest pusty", wycięcie biegnie przez powietrze i nic nie zmienia.

Przełącznik "Obłożyć powierzchnie cięcia" kładzie płyty na krawędziach cięcia – z wcięcia powstaje czysto zamknięta skrzynka. Licz się z tym, że mebel stanie się przez to cięższy, a nie lżejszy: zabrałeś materiał i na całej powierzchni cięcia dołożyłeś nowy. Przy wybraniu na nadkole to normalne, przy szynie podłogowej zbędne.

Niedostępne przy grupach – tam każda pojedyncza część dostaje własne wycięcie. Wycięć ściennych brakuje dodatkowo przy Pojedynczy panel. Przy Rama / Stelaż (otwarty) i Rama + Poszycie wycięcie przecina także listwy, na które trafia.

Na planie 2D wycięcie jest otworem tam, gdzie w danym widoku jest otwarte: w widoku z góry, gdy przechodzi na wylot lub jest wycięte od góry, w widoku z tyłu, gdy sięga do tylnej strony. Jeśli przed nim jest materiał – np. pokrywa nad wycięciem od dołu – wyświetla się jako przyciemniona powierzchnia z przerywaną krawędzią. W meblach bez pokrywy wnętrze jest otwarte: tam otwór, pod ścianą przyciemnione. Dotyczy to tak samo trybów "Konstrukcja", "Prosty" i Fokus. Jeśli ściana u góry wystaje na zewnątrz, widok z góry pokazuje część wycięcia w nawisie linią przerywaną aż do linii kropkowanej. Widok z tyłu pokazuje ją przy skośnym obrysie.

Szybka droga: jeśli aplikacja zgłasza kolizję, dotknij ostrzeżenia – w oknie szczegółów jest przycisk "Dodaj/zmień wycięcie", który wypełnia pozycję i wymiary z rzeczywistego nakładania – także przy obróconych meblach. Gdy tylko przeszkoda będzie wolna, ostrzeżenie zniknie samo. Jeśli prostokąt, kształt L lub dowolny kształt wchodzi w zwężenie dachu, okno proponuje "Pochyl ścianę" (Pro). Otwiera "Rysuj dowolny kształt" z krawędzią od strony ściany pojazdu i potrzebnym kątem. Zmiana zostaje przejęta dopiero po "Gotowe". Prostokąt lub kształt L staje się przy tym dowolnym kształtem o tym samym konturze. Przy kształcie od tyłu lub z boku nie ma "Pochyl ścianę" – tam rysujesz skos w kształcie. Praktyczne przykłady w rozdziale 17.

Prosty sposób zapamiętywania: Blok lity = wypełniony blok. Zamknięta skrzynia = skrzynia z pokrywą. Otwarta skrzynia = skrzynia bez pokrywy. Rama / Stelaż (otwarty) = tylko cienkie listwy, wszystko między tym to powietrze. Rama / Stelaż (zamknięty) = masywne ściany, ale bez dna i pokrywy. Płyta = leżąca deska; z ilością kilka jednakowych jedna na drugiej. Im mniej materiału jest faktycznie użyte, tym lżej jest obliczane – i tak jest też w rzeczywistości.

8. Przesuwanie, obracanie, zoom i edytowanie obiektów

• Jedno stuknięcie = wybór obiektu (zostaje podświetlony).
• Przytrzymanie i przeciąganie = przesuwanie obiektu.
• Podwójne stuknięcie = otwiera się edytor obiektu. Tutaj możesz zmienić nazwę, wymiary, pozycję, materiał i rodzaj budowy, zduplikować lub usunąć obiekt.
• Kolizję ze strukturą pojazdu (np. nadkole albo słupek B) zgłasza baner nad planem – bursztynowy, gdy miejsce da się wyciąć, czerwony, gdy nie (drzwi przesuwne i wlew paliwa; przy słupku B i drzwiach tylnych dodatkowo Grupa i Pojedynczy panel od dwóch sztuk, przy zwężeniu dachu Grupa). Tylko czerwony przypadek dostaje też obwódkę w planie; ostrzeżenie poznasz po lekko prześwitującym obiekcie, a przy przesuwaniu krótki komunikat stoi bezpośrednio nad nim. Ostrzeżenie to nie zakaz – czasem nakładanie się jest naprawdę zamierzone. To ostrzeżenie kolizji jest funkcją Pro (oznaczoną ikoną kłódki na pasku narzędzi). Po dotknięciu banera okno szczegółów proponuje wycięcie tego miejsca – w wymiarach rzeczywistego nakładania (rozdział 7).

Inspektor wymiarów

Gdy obiekt jest wybrany, po lewej stronie pojazdu pojawia się mały inspektor wymiarów. Tam widzisz dokładną pozycję obiektu (X/Y/Z) i możesz ją bezpośrednio wprowadzić. Jest to szczególnie przydatne, gdy obiekt jest bardzo mały i trudno go dokładnie przesunąć palcem – tu po prostu wpisujesz wartość bezpośrednio.

Punkt odniesienia/odstęp – dokładne wyrównanie obiektu względem innego

Gdy tylko obiekt jest wybrany, na dole inspektora wymiarów znajdziesz okrągły, pomarańczowy przycisk „Wyrównaj". Otwiera on pasek, za pomocą którego możesz dokładnie wyrównać swój obiekt względem innego – idealne, gdy dwa meble mają stykać się równo lub zachować dokładny odstęp.

• Wybór obiektu odniesienia: dotknij jednego z chipów (każdy inny obiekt w planie – również struktura pojazdu, jak nadkole, ściana, drzwi przesuwne czy skos dachu, liczy się jako punkt odniesienia), albo dotknij „Wybierz na rysunku", a następnie dotknij bezpośrednio wybranego obiektu na rysunku.
• Odczyt i zmiana odstępu: po wyborze pojawiają się trzy wartości – X, Y i Z. Pokazują odstęp między obiektami na każdej osi. 0 oznacza, że obiekty stykają się dokładnie. Wartość ujemna (podświetlona na pomarańczowo) oznacza nakładanie się. Dotknij jednej z trzech wartości, aby zamiast tego wpisać dokładny odstęp – twój obiekt automatycznie przesunie się na odpowiednią pozycję.
• Także w powiększeniu pełnoekranowym: w trybie ostrości pasek pojawia się automatycznie u góry ekranu, gdy tylko wybierzesz obiekt – wraz z własnym przyciskiem zamknięcia.

Zablokowane obiekty (🔒) oraz zamontowane na dachu nie mogą być przesuwane za pomocą tego paska – ich pozycja pozostaje chroniona.

Anulowanie wyboru

Aby odznaczyć obiekt, stuknij w przycisk "Odznacz" w prawym dolnym rogu (pojawia się, gdy obiekt jest wybrany). Obiekt pozostaje na swojej pozycji, ale jest odznaczony.

Zoom i przesuwanie widoku

Przycisk „Ostrość" (ikona pełnego ekranu) na pasku narzędzi automatycznie przybliża widok tak, aby pojazd optymalnie mieścił się na ekranie. Dopiero wtedy możesz:

• Rozsuwać lub ściągać dwa palce (pinch) = dalej przybliżać lub oddalać.
• Przeciągać jednym palcem = przesuwać widok.

Aby zresetować zoom, dotknij przycisku w prawym dolnym rogu (widoczny w trybie zoom).

W zwykłym planie konstrukcja jest zasygnalizowana: znaki dla pustego wnętrza, pokrywy i stelaża, do tego skos dachu i wycięcia. Fokus pokazuje ją dokładnie, z rzeczywistą grubością ścian i szkieletem. Półki, szuflady i drzwiczki widać tam w widoku z tyłu; w widoku z góry leżą pod pokrywą. Co oznaczają linie i znaki, wyjaśnia pomoc w planerze ("Pomoc") w części "Wyświetlanie". W ustawieniach, w "Widok w planie", wybierasz "Konstrukcja" lub "Prosty". Krawędź frontu – strona, w którą otwiera się mebel – jest widoczna jako grubsza linia także w zwykłym planie. W trybie Fokus nad wybranym meblem pojawia się dodatkowo wymiar wewnętrzny w świetle (nie przy kształcie L i dowolnym kształcie), wielkość każdego wycięcia (więcej niż trzy: tylko liczba), liczba półek oraz przy skośnym dachu wysokość niskiej strony. Widok z tyłu pokazuje kształt od tyłu tak, jak go narysowałeś; kształt z boku widzisz tak na szkicu w edytorze. Z góry i od krawędzi jest to blok z cienkimi liniami przy stopniach i załamaniach.

Obiekty Pro: przesuwanie dozwolone, edycja zablokowana

Obiekty z funkcjami Pro – np. zestawy, typy budowy Pro lub własne materiały – można zaznaczać i swobodnie przesuwać nawet bez aktywnego Pro. Podwójne dotknięcie wyświetla komunikat: edycja (wymiary, materiał, typ budowy) wymaga Pro. W oknie wyboru rozpoznasz te obiekty po małym symbolu 🔒 przy przyciskach akcji.

Tył i przestrzeń pod podłogą na planie

Obiektów w obszarze "Tył na zewnątrz" widok z góry nie pokazuje – nie ma tam miejsca. Obiekty "Pod podłogą" leżą przerywaną linią pod wszystkim innym; jeśli dotkniesz tego miejsca, wygrywa mebel nad nim, więc część pod podłogą wybierasz przez "Wybierz". Gdy wybierzesz część z tyłu, plan przełącza się na widok z tyłu. Tam części z tyłu i pod podłogą są narysowane przerywaną linią, a nad dachem i pod podłogą jest miejsce do dotykania i przeciągania. Jeśli część pod podłogą leży w obszarze koła, żółty pasek ostrzega "Pod podłogą: leży w obszarze koła – sprawdź".

9. Okno dialogowe wyboru ("Wybierz")

Gdy kilka mebli jest ułożonych jedno na drugim lub jedno jest schowane za innym, pomaga przycisk "Wybierz". Otwiera listę wszystkich obiektów – podzielonych na "Meble i obiekty" oraz "Struktura pojazdu".

Przy każdym obiekcie na liście widzisz trzy małe ikony:

• ⚖️ Waga: Włączanie/wyłączanie wagi tego obiektu. Jeśli wyłączysz, obiekt jest nadal wyświetlany, ale nie jest uwzględniany w obliczeniach wagi (przydatne, gdy chcesz symulować "co by było, gdybym to usunął" bez usuwania).
• 👁 Oko: Ukrywanie/pokazywanie obiektu w pojeździe (tylko wizualnie). Uwaga: ukryte obiekty nadal liczą się do wagi – ukrywanie to tylko funkcja widoczności, nie dezaktywacja!
• 📌 Pinezka: Przypinanie obiektu, żeby nie był przypadkowo przesuwany przez kliknięcie.

Stuknięcie w nazwę obiektu na liście wybiera go i automatycznie wysuwa na pierwszy plan, żeby można go było edytować.

W tym oknie dialogowym znajduje się też niebieski przycisk "Połącz w jeden mebel" – który prowadzi bezpośrednio do kolejnego, ważniejszego tematu:

10. Grupy – łączenie wielu elementów w jeden mebel

🔒 Funkcja Pro: Tworzenie grup to funkcja Pro. Darmowi użytkownicy widzą przycisk w oknie dialogowym wyboru, ale po stuknięciu pokazana jest opcja uaktualnienia do Pro.

Czym jest grupa?

Wyobraź sobie, że budujesz szafę z dwóch części – korpus (otwarta skrzynia, bo drzwi są przed otworem) i drzwi (cienki blok lity – więcej o tym w rozdziale 17). Do tej pory musiałeś zarządzać nimi jako dwoma oddzielnymi obiektami na liście. Dzięki grupie możesz je połączyć w jeden wpis – ze wspólną nazwą, wspólną łączną wagą i wspólnym środkiem ciężkości. Indywidualny skład materiałów dla listy materiałów/raportu technicznego jest zachowany.

Ważne: Grupa nie zmienia obliczeń – służy wyłącznie do przeglądu. Łączna waga grupy to dokładnie suma wag części, przed i po.

Jak tworzyć grupę? Krok po kroku

1. Otwórz okno dialogowe wyboru przez przycisk "Wybierz".
2. Stuknij niebieski przycisk "Połącz w jeden mebel". Krótkie okno wyjaśnia, co się stanie.
3. Jesteś teraz w trybie wyboru: przed każdym obiektem (oprócz struktury pojazdu – ta nie może być grupowana) pojawia się pole wyboru.
4. Wybierz co najmniej 2 obiekty, które do siebie należą (np. korpus szafy + drzwi).
5. Stuknij ponownie w przycisk (teraz na dole) "Połącz w jeden mebel (ilość)".
6. Małe okno prosi o nazwę nowej grupy – wstępnie wypełnioną nazwą najcięższego wybranego elementu. Możesz zmienić nazwę lub po prostu potwierdzić.
7. Gotowe – z poszczególnych obiektów powstał jeden połączony wpis.

Tworzenie zupełnie nowego zespołu od podstaw

Jeśli chcesz zbudować zespół bez wcześniejszego umieszczania pojedynczych obiektów w planie, użyj opcji „Utwórz zespół" w oknie dodawania (bezpośrednio nad „Wybierz szablon zespołu"). Otwiera to dedykowany edytor na pełnym ekranie, w którym dodajesz części jedna po drugiej za pomocą „+ Dodaj część" – dostępne są tam te same narzędzia rozmieszczania, obracania, skalowania i odniesienia/odległości co w zwykłym edytorze zespołu. Gdy masz już co najmniej 2 części, dotknij „Gotowe".

Następnie okno dialogowe pyta, co ma się stać z ukończonym zespołem – możesz wybrać obie opcje jednocześnie:

• Wstaw bezpośrednio do planu – zespół pojawia się od razu na liście obiektów.
• Zapisz jako mój szablon – nadajesz nazwę, a zespół pojawia się potem w wyborze szablonów zespołu w nowej zakładce „Moje", gotowy do ponownego wstawienia w dowolnym momencie (automatycznie skalowany proporcjonalnie do używanego pojazdu, tak jak dołączone szablony).

Możesz tam też usuwać własne szablony (ikona kosza obok wpisu) – usuwa to tylko szablon, zespoły już wstawione do planu pozostają bez zmian.

Jak rozpoznać grupę w planie?

W widoku z góry i z tyłu grupa nadal pokazuje rzeczywiste kontury wszystkich poszczególnych części (nie jeden scalony kształt) – tak przy "platforma łóżka + stelaż" widzisz naprawdę oba kształty. Dodatkowo w lewym górnym rogu przyklejona jest mała etykieta z symbolem ☑️ i nazwą grupy, wyraźnie wskazując: to do siebie należy.

Edytowanie grupy

Podwójne stuknięcie w grupę jak w każdy inny obiekt. Otwiera się dedykowany edytor z:

• polem nazwy,
• łączną liczbą części i łączną wagą,
• listą wszystkich zawartych części – każdą część można edytować indywidualnie (otwiera normalny edytor obiektów dla tej konkretnej części), zduplikować lub usunąć (zawsze muszą pozostać co najmniej 2 części).

Rozwiązywanie grupy

Na samym dole edytora grupy znajdziesz przycisk "Rozwiąż grupę". To z powrotem zamienia wszystkie części w oddzielne, samodzielne obiekty na liście – łączna waga pozostaje dokładnie taka sama, tylko znów się dzieli. Jest to przydatne, jeśli zmienisz zdanie lub znowu chcesz przesunąć jakąś część oddzielnie.

Obracanie grupy o 90°

Na górze edytora grupy znajdziesz przycisk obrotu (ikona z wartością w stopniach, np. „90°"). Każde dotknięcie obraca całą grupę o kolejną ćwierć obrotu (0°→90°→180°→270°→0°) – wszystkie zawarte w niej części zachowują swoje wzajemne rozmieszczenie, zmienia się tylko orientacja w przestrzeni. Łączna waga pozostaje niezmieniona. Obrót jest poprawnie odzwierciedlony w widoku 2D, sprawdzaniu kolizji, eksporcie PDF i widoku 3D.

Skalowanie grupy (rozmiar całkowity)

Tuż pod przyciskiem obrotu znajdziesz jeden suwak odpowiadający za całkowity rozmiar grupy, a po jego obu stronach przyciski plus/minus do zmian co 5%. Suwak pokazuje aktualny rozmiar w procentach (np. „120%") i obejmuje zakres 50–200% – grupa może więc co najwyżej podwoić swój rozmiar albo zmniejszyć się o połowę, dodatkowo ograniczona wymiarami Twojego aktualnego pojazdu (grupa nigdy nie może stać się większa niż powierzchnia ładunkowa). Celowo nie ma już osobnych suwaków dla szerokości, długości i wysokości – wszystkie trzy osie zawsze rosną lub maleją razem, w tej samej proporcji, dzięki czemu części dokładnie zachowują swoje wzajemne proporcje (niezależne skalowanie osi mogło wcześniej sprawić, że wcześniej pasujące do siebie części przestawały się dopasowywać, np. część okrągła obok prostokątnej). Podczas przeciągania suwaka zmianę widzisz od razu w podglądzie za nim.

Podczas skalowania waga każdej części jest przeliczana na nowo: części pełne lub płytowe stają się cięższe lub lżejsze, ale grubość ścianki zawsze pozostaje taka sama (płyta 15 mm pozostaje 15 mm, niezależnie od wielkości szafki). Urządzenia o stałej wadze (lodówka, toaleta, zbiornik, akumulator) domyślnie skalują się normalnie razem z resztą – zmienia się tylko to, że ich waga zawsze pozostaje rzeczywistą wartością katalogową, niezależnie od rozmiaru, w jakim zostały narysowane. Jeśli wolisz, aby konkretne urządzenie zachowało swój rzeczywisty rozmiar (wtedy zmienia się tylko jego pozycja, w miarę jak rośnie grupa), w edytorze części znajdziesz przełącznik „Zachowaj rozmiar przy skalowaniu" (widoczny tylko przy urządzeniach o stałej wadze) – po jego włączeniu obok nazwy urządzenia na liście części pojawi się też mała ikona kłódki. Wycięcia w rzucie rosną razem ze swoją częścią, także przy wstawianiu szablonu. Dzięki temu np. otwór w blacie zostaje pod zlewem. Nachylenie ściany też rośnie razem z częścią. Przy skalowaniu jej kąt się nie zmienia. Przy wstawianiu szablonu rozciągane są tylko szerokość i długość, wysokość zostaje – wtedy kąt lekko się zmienia. Promień też rośnie przy skalowaniu. Przy wstawianiu szablonu zostaje w mm, najwyżej tak duży, jak pozwala narożnik. Kształt od tyłu lub z boku rozciąga się jak suwakami w edytorze; przy Pojedynczy panel głębokość zostaje (ilość × grubość).

Zespół z tyłu: Jeśli zespół stoi w obszarze "Tył na zewnątrz" – np. tylny bagażnik z rowerami –, edytor zespołu też ma suwak "Odstęp za tylnymi drzwiami".

Gotowe szablony grup

🔒 Funkcja Pro: Biblioteka grup jest dostępna tylko w Pro.

Zamiast budować grupę od zera, możesz wybrać spośród 31 gotowych zestawów mebli – z szablonów zabudowy VanLogic i specjalnie zbudowanych, np. kuchnia w kształcie L.

Znajdziesz je w menu pod „Wybierz szablon grupy". Biblioteka podzielona jest na trzy kategorie:

• Kuchnia – bloki kuchenne, strefy gotowania, bloki do przechowywania
• Komfort – platformy do łóżka, grupy siedzące, rozwiązania szafkowe
• Sanitarny – kabiny prysznicowe, zabudowy toalet, jednostki wodne

Każdy szablon pokazuje już skalowane wymiary dla Twojego vana – zestaw jest proporcjonalnie dopasowywany do szerokości i długości przestrzeni ładunkowej przy wstawianiu. Wysokość pozostaje niezmieniona (wysokość sufitu zależy od pojazdu). Wyjątek: blat kuchni jest na wysokości 90 cm, w vanach bez możliwości stania (dach poniżej 1,6 m) na 75 cm. Szafki górne w kuchniach i w szablonie Biuro / Stół roboczy wiszą tuż pod dachem (dolna krawędź najwyżej na 1,65 m), co najmniej 55 cm nad blatem roboczym lub biurkiem – jeśli nie ma na to miejsca, zostają pominięte. Prysznic + WC i Łóżko dziecięce / piętrowe mieszczą się tylko w pojazdach z wysokim dachem (od 1,83 m wysokości wewnętrznej). Łóżka zachowują prawdziwy rozmiar: łóżka wzdłużne i łóżko dziecięce pozostają bez zmian, łóżko poprzeczne sięga od ściany do ściany (materac najwyżej 2 m). Jeśli łóżko nie mieści się w Twoim pojeździe, nie pojawia się w wyborze.

Ważne: Gotowe zestawy są traktowane jako obiekty Pro. Jeśli później nie odnowisz subskrypcji Pro, pozostają widoczne i uwzględniane w obliczeniach – ale nie będzie można ich edytować, dopóki Pro nie będzie ponownie aktywne.

11. Rozumienie wagi, nacisku na oś i środka ciężkości

Na dole ekranu stale widzisz panel z najważniejszymi wartościami:

• Nacisk na oś przednią / tylną: Ile wagi spoczywa na której osi. Każdy pojazd ma maksymalny dopuszczalny nacisk na oś (podany w dokumentacji pojazdu). Gdy jest przekroczony, pojawia się ostrzeżenie ("Oś przednia przeciążona!" / "Oś tylna przeciążona!").
• Ładowność: Ile łącznie wagi możesz jeszcze dodać, zanim osiągniesz dopuszczalną masę całkowitą pojazdu.
• Środek ciężkości: Niebieski punkt pokazujący, gdzie mniej więcej znajduje się "centrum wagi" załadowanego pojazdu. Środek ciężkości zbyt daleko z tyłu lub zbyt wysoko zwiększa ryzyko wywrócenia w zakrętach i ryzyko utraty stabilności przy hamowaniu awaryjnym.

Ogólna zasada: Ciężkie rzeczy (zbiornik na wodę, akumulator) jak najniżej i jak najbardziej centralnie. Lekkie rzeczy (zawartość szafy, pościel) mogą być wyżej lub bardziej z tyłu. Każdy mebel liczy się ze środkiem swojego rzeczywistego kształtu – ławka z oparciem narysowana od tyłu jest więc nieco bliżej oparcia.

Co się liczy: Również obiekty pod podłogą, za tylnymi drzwiami (tył na zewnątrz) i komponenty, których nie ma na planie, liczą się w pełni do wagi i nacisku na oś. Wszystko za tylną osią – np. tylny bagażnik – obciąża tylną oś bardziej niż jego własna waga i odciąża przednią oś.

Wartości są oznaczone kolorami (zielony = w porządku, żółty/czerwony = problem). Po prostu przesuwaj obiekty, aż wszystkie wartości będą znowu w zielonej strefie – dzieje się to w czasie rzeczywistym, nie trzeba nic ponownie przeliczać.

12. Podgląd 3D

Przełącznikiem widoku przechodzisz z widoku 2D z góry/z tyłu do widoku 3D. Tam widzisz swój pojazd ze wszystkimi zabudowanymi meblami i urządzeniami przestrzennie.

• Obracanie jednym palcem.
• Zoom dwoma palcami (gest szczypania).

Pojazd ma kształt twojego modelu (Ducato wygląda inaczej niż Crafter), koła są na osiach, z których aplikacja liczy też nacisk na oś, a podłoga ładunkowa jest na prawdziwej wysokości. Pod podłogą widzisz ramę z dwiema podłużnicami – części pod podłogą wiszą widocznie między nimi. Kamera schodzi trochę poniżej poziomu, więc możesz je oglądać także od spodu. Komponenty pokazują swój prawdziwy wygląd (lodówka, akumulator, rowery …), zespoły – kontury swoich części.

🔒 Funkcja Pro: W wersji bezpłatnej widok 3D pokazuje stały przykładowy projekt (zabudowanego Forda Transita), który możesz obracać. Z Pro widzisz tam swój własny projekt.

Realistyczny lub Prześwietlenie: widok przez meble

Nad widokiem 3D możesz przełączać się między dwoma trybami wyświetlania:

• Realistyczny: zwykły, nieprzezroczysty widok (domyślny).
• Prześwietlenie: meble i powierzchnie do spania (materac, poduszki, stelaż) stają się przezroczyste, z ciemnymi liniami krawędzi. Urządzenia pozostają widoczne – widzisz więc lodówkę w bloku kuchennym albo akumulator w skrzyni do siedzenia. Stała struktura pojazdu również pozostaje nieprzezroczysta.

Mebel z pominiętą płytą (rozdział 7) jest także w trybie Realistyczny pusty w środku – widzisz wnętrze przez otwór.

Rozstrzelenie zespołów: rozsuwanie pojedynczych części

Jeśli twój plan zawiera co najmniej jeden zespół (patrz rozdział 10), poniżej pojawia się pasek wyboru ze wszystkimi zespołami twojego projektu (przewiń w bok, jeśli jest ich więcej niż mieści się na ekranie – strzałka pokazuje, czy są kolejne).

• Wybierz zespół, aby pokazać suwak.
• Przeciągnij suwak, aby widocznie rozsunąć poszczególne części – każda część otrzymuje własny kolor, cienkie linie pokazują, gdzie pierwotnie się znajdowała.
• Reszta twojego vana pozostaje widoczna i jest dodatkowo przyciemniona, dzięki czemu widzisz, gdzie w pojeździe faktycznie znajduje się zespół, bez rozpraszania się pozostałymi meblami.
• Jeśli twój plan nie zawiera zespołów, ten obszar pozostaje ukryty (z krótkim tekstem informacyjnym).

Widok konstrukcyjny 3D bezpośrednio z edytora obiektu

Podczas edycji mebla (lub zespołu) znajdziesz ikonę 3D przy małym podglądzie szkicu lub w nagłówku edytora zespołów. Dotknięcie jej otwiera widok 3D skupiony tylko na tym obiekcie:

• Pojedynczy obiekt: widzisz prawdziwy przekrój – tylna połowa zostaje odcięta, dzięki czemu od razu widać, czy mebel jest pełny czy pusty w środku (i jak grube są ściany).
• Zespół: widok otwiera się od razu z aktywnym widokiem rozstrzelenia (patrz wyżej), dzięki czemu od razu widać, z jakich części się składa.

Podobnie jak podgląd 3D, ten skupiony widok jest funkcją Pro.

Etykiety: nazywanie mebli bezpośrednio w 3D

Przycisk „Etykiety” w prawym dolnym rogu widoku 3D dodaje do każdego mebla mały numer bezpośrednio na obiekcie. Na dole pojawia się lista wszystkich obiektów z numerem, nazwą, wymiarami i wagą – dotknij jej lub pociągnij w górę, aby ją otworzyć. Każdy ponumerowany obiekt ma własny kolor – numer i pozycja na liście mają ten sam.

Po dotknięciu numeru, obiektu lub pozycji na liście tylko ten obiekt pozostaje kolorowy, wszystkie inne stają się jasnoszare, a jego dane pojawiają się obok. Pozostają, dopóki nie dotkniesz czegoś innego; dotknięcie pustego miejsca anuluje wybór. Płaskie obiekty, jak wykładzina czy izolacja, nie mają numeru; są na liście na szaro.

Numery biegną od przodu do tyłu, a potem od lewej do prawej. Opcjami „Obiekty najwyższego poziomu” i „Części zespołu” włączasz i wyłączasz numery pojedynczych mebli i zespołów. W widoku rozstrzelonym (patrz wyżej) numer dostają wtedy też pojedyncze części zespołu.

Postać: porównanie wielkości z człowiekiem

"Postać" na dole po lewej stawia człowieka w vanie. Suwakiem ustawiasz wzrost (160–200 cm). Dotknij "Ustaw postać", a potem podłogi, gdzie ma stać. Od razu widzisz, czy wysokość na stojąco, przejście i długość łóżka pasują.

W przeglądarce (web app) są dodatkowo "Widok na stojąco" i "Widok na siedząco": patrzysz wtedy na vana oczami postaci – przeciągnij, aby się rozejrzeć, "Powrót do widoku ogólnego" kończy.

13. Zapisywanie, eksportowanie, importowanie

Projekt jest automatycznie zapisywany na urządzeniu – nie musisz ręcznie zapisywać.

Jeśli dodatkowo chcesz zrobić kopię zapasową, przenieść na inne urządzenie lub udostępnić swój projekt, eksportujesz go jako plik (rozszerzenie .vanlogic) – także bez Pro. 🔒 Ponowne wczytanie (import) to funkcja Pro. Przy imporcie aplikacja automatycznie sprawdza, czy plik jest zgodny z twoją wersją aplikacji.

14. Raport materiałowy i raport techniczny

🔒 Funkcja Pro

Aplikacja może jednym naciśnięciem przycisku wygenerować dwa różne raporty. Znajdziesz je w menu pod "Eksport PDF" (dla raportu technicznego/biegłego jako PDF) i "Lista materiałów" (dla raportu materiałowego jako PDF lub CSV):

Raport materiałowy (PDF lub CSV)

Raport materiałowy wymienia wszystkie użyte materiały pogrupowane według kategorii (np. drewno, metal, materiały izolacyjne). Dla każdego materiału widzisz:

• nazwę materiału,
• netto powierzchnię zakupu (ile metrów kwadratowych/stóp kwadratowych potrzebujesz – czyli łączna powierzchnia wszystkich płyt z tego materiału),
• liczbę poszczególnych elementów,
• łączną wagę materiału w zabudowie.

Przy dowolnym kształcie przy części widnieje "Cięcie wg konturu", a przy zaokrąglonych narożnikach dodatkowo np. "4 × łuk r = 120 mm". Przy kształcie od tyłu lub z boku widnieje "Ścianki czołowe wg konturu" – płyty wzdłuż głębokości i półki są prostokątami.

Pominięte płyty (rozdział 7) nie są liczone – ani w powierzchni, ani w liczbie części. Jeśli mebel nie ma ani dna, ani pokrywy, "Cięcie wg konturu" się nie pojawia.

Przy grupach każda poszczególna część z własnym materiałem jest automatycznie ponownie wymieniana – skrót grupy dotyczy tylko widoku w planie, a nie raportu materiałowego.

Raport jest dostępny jako PDF (do drukowania lub wysyłania) i jako CSV (dla programów arkuszy kalkulacyjnych jak Excel, np. do tworzenia listy zakupów).

Raport techniczny/biegłego (PDF)

Ten raport jest zaprojektowany do przedłożenia przy oficjalnym przeglądzie pojazdu (TÜV, DEKRA, biegły) jako dowód. Zawiera:

• Dane pojazdu: model, wymiary, dopuszczalne naciski na osie i masa całkowita według dokumentacji pojazdu,
• Masa własna (jak wprowadzona w aplikacji),
• Łączna waga zabudowy (suma wszystkich aktywnych obiektów),
• Naciski na oś przednią i tylną, każdy w kg i jako procent – z oznaczeniem, czy granice prawne są przestrzegane,
• Środek ciężkości: pozycja wzdłużna (odległość od osi przedniej) i wysokość nad podłogą pojazdu,
• Kontrola ładowności: wymagana prawnie pozostała ładowność – 75 kg na pasażera plus 10 kg × (miejsca + długość pojazdu w metrach) – w porównaniu z faktycznie dostępną,
• Oznaczenia ostrzeżeń przy przekroczeniu dopuszczalnych wartości.
• Obraz planu (jeśli wybrany przy eksporcie): widok z góry i widok z tyłu z tym samym przedstawieniem konstrukcji co w planie – linia wewnętrzna, punkty pokrywy, znaczniki narożników, krawędź frontu i wycięcia.

Uwaga: Ten raport jest narzędziem pomocniczym i nie zastępuje oficjalnego obliczenia przez biegłego. Może jednak służyć jako podstawa i temat do dyskusji.

Scenariusze zbiorników: Raport liczy pusty, połowę i pełny dokładnie tak jak aplikacja – także zbiorniki w zespołach i pod podłogą. Na obrazie planu widok z tyłu pokazuje części z tyłu i pod podłogą przerywaną linią; widok z góry nie pokazuje tyłu.

15. Tworzenie własnych materiałów, komponentów i kategorii

🔒 Funkcja Pro

Zapisane materiały i komponenty to za mało? Możesz tworzyć własne – oznaczone małą ikoną kłódki dla darmowych użytkowników.

Tworzenie własnego materiału (dla "Zabudowy własnej")

Otwórz "+" w wyborze materiału obiektu zabudowy własnej, żeby utworzyć nowy materiał (lub stuknij w ikonę ołówka przy istniejącym własnym materiale, żeby go edytować). Ustawiasz:

• nazwę,
• jak waga ma być obliczana – wybierz z dwóch trybów:
• Gęstość (kg/m³): Aplikacja automatycznie oblicza wagę z objętości × gęstość jak dla każdego innego materiału budowlanego (patrz rozdział 7). Jeśli nie znasz dokładnej gęstości, ikona tabeli (❔) pomaga z listą popularnych materiałów (sklejka, aluminium, stal, materiały izolacyjne, …) do stuknięcia.
• Stała waga (kg): Zamiast gęstości wprowadzasz stałą wagę, niezależnie od rozmiaru – przydatne np. dla materiałów kompozytowych, gdzie czyste obliczenie gęstości nie pasuje.
• kolor, którym materiał jest pokazywany w aplikacji.

Tworzenie własnego komponentu (dla zakupionych urządzeń)

W "Wybierz komponent" dotknij "+" w nagłówku kategorii – otwiera się "Nowy komponent". Ustalasz:

• Nazwę i Kategorię,
• Wagę – albo przy "Ma zawartość (zbiornik, bojler …)" "Masa pusta" i "Zawartość"; wtedy jest też suwak poziomu napełnienia,
• "Wygląda jak": typ z katalogu (np. lodówka) – twój komponent dostaje jego wygląd w 3D, rodzaj budowy i kształt; "Neutralny (skrzynka)" pokazuje prostą skrzynkę,
• "Wymiary" (puste = wymiary typu) i "Kształt początkowy",
• "Zaczyna na": podłoga, dach, pod podłogą albo tył na zewnątrz – tam aplikacja go stawia przy dodawaniu,
• kolor.

Istniejące własne komponenty edytujesz ikoną ołówka.

Własne kategorie

Zarówno dla materiałów, jak i dla komponentów możesz dodatkowo tworzyć własne kategorie, żeby sensownie posortować własne wpisy (np. własna kategoria "Zabudowa specjalna" lub "Akcesoria słoneczne"). Robi się to przez okno dialogowe kategorii bezpośrednio na odpowiedniej liście wyboru – tam możesz tworzyć, zmieniać nazwy lub usuwać kategorie. Jeśli usuniesz kategorię, materiały/komponenty w niej zawarte są nadal zachowane, tylko nie są już przypisane do tej kategorii.

16. Cofnij / Ponów

Na górze paska narzędzi znajdują się dwie ikony strzałek:

• ↩️ Cofnij: Cofa ostatnie działanie (np. przesunięty, usunięty lub zmieniony obiekt). Możesz stukać wielokrotnie pod rząd, żeby cofnąć kilka kroków (przechowywanych jest do 30 kroków).
• ↪️ Ponów: Przywraca działanie, które właśnie cofnąłeś przez "Cofnij".

Jeśli aktualnie nie ma nic do cofnięcia lub ponowienia, odpowiednia ikona jest szara i nie można jej stuknąć. Gdy po "Cofnij" wprowadzisz nową zmianę, możliwość "Ponów" przepada (to normalne zachowanie, jakie znasz z innych programów).

Także wczytanie szablonu, import i usunięcie projektu to po jednym kroku – wracają przy tym również dane pojazdu, a przy imporcie także własne materiały, kategorie, język i jednostki. Historia obowiązuje, dopóki aplikacja jest otwarta.

17. Zabudowa własna – wszystkie sytuacje, wszystkie meble, krok po kroku

To jest najważniejszy rozdział dla wszystkich, którzy sami budują meble. Tutaj dowiesz się, jak prawidłowo odwzorować w aplikacji każdy typowy mebel do vana – z właściwymi rodzajami budowy, właściwym pozycjonowaniem i kiedy sensowna jest grupa.

Podstawowa zasada: Co oznaczają szerokość, długość i wysokość?

Zrozum to raz – nigdy więcej się nie pomylisz:

W VanLogic trzy wymiary są jasno zdefiniowane:

• Szerokość = lewo-prawo w vanie
• Długość = przód-tył w vanie (od kabiny kierowcy w stronę tyłu)
• Wysokość = dół-góra w vanie (od podłogi do dachu)

W widoku z góry (widziany z góry) zawsze widzisz: szerokość × długość (rzut – jak rysunek budowlany).

W widoku z tyłu (widziany z tyłu) widzisz: szerokość × wysokość.

Najważniejsze: Nie możesz przechylać ani kłaść na boku żadnego obiektu. Wszystkie obiekty stoją zawsze pionowo. Wysokość zawsze wskazuje ku górze. Oznacza to:

• Szafa o wysokości 200 cm stoi prawidłowo pionowo – jej rzut (np. 80 cm × 60 cm) widać w widoku z góry.
• Drzwi (też o wysokości 200 cm) też stoją pionowo – ale mają bardzo małą głębokość (np. 2 cm).

To prowadzi do ważnej sztuczki dla pionowych płyt:

Kluczowa sztuczka: Pionowe płyty (drzwi, ścianka, bok regału)

Problem: "Pojedynczy panel" zawsze oblicza jako leżącą powierzchnię (szerokość × długość jako rzut). To jest prawidłowe dla półki lub blatu roboczego. Dla stojących drzwi lub ścianki bocznej jest błędne – płyta pojawiłaby się ogromnie na rzucie i miałaby błędną wagę.

Rozwiązanie: Blok lity z bardzo małą długością.

Wyobraź sobie drzwi szafy: 80 cm szerokości, 200 cm wysokości, 2 cm grubości (grubość materiału). Oto jak je wprowadzasz w VanLogic:

Dlaczego blok lity? Drzwi to lity materiał od jednej strony do drugiej. Wzór szerokość × długość × wysokość daje: 80 × 2 × 200 = 32 000 cm³ – dokładnie właściwa objętość, dokładnie właściwa waga. ✓

Co widzisz w planie? - Widok z góry: Bardzo cienki pasek 80 × 2 cm – prawidłowo, to jest ślad drzwi widzianego z góry. ✓ - Widok z tyłu: Prostokąt 80 × 200 cm – pełna powierzchnia drzwi. ✓ - 3D: Cienki pionowy blok – wygląda jak drzwi. ✓

Używaj tej sztuczki dla wszystkich pionowych elementów budowlanych:

Uwaga o tylnych ściankach: Tylna ścianka biegnąca wzdłuż szerokości pojazdu musi być mentalnie "obrócona": jej "szerokość" w aplikacji to szerokość pojazdu, jej "długość" to grubość ścianki, jej "wysokość" to rzeczywista wysokość ścianki. Zasada jest identyczna.

Który rodzaj budowy dla jakiej sytuacji?

Szybki przegląd dla wszystkich sytuacji przy zabudowie vana:

Mebel 1: Szafa

Szafa składa się z korpusu + drzwi → grupa.

Część 1 – Korpus szafy: - Rodzaj budowy: Zamknięta skrzynia — w "Płyty" pomiń przednią ścianę (Pro), tam będą drzwi - Szerokość = 80 cm, Długość = 60 cm, Wysokość = 200 cm - Grubość ścianki = 18 mm (grubość sklejki) - Wysokość montażu = 0 (stoi na podłodze)

Część 2 – Drzwi: - Rodzaj budowy: Blok lity — pionowa płyta, długość = grubość drzwi - Szerokość = 80 cm, Długość = 2 cm, Wysokość = 200 cm - Wysokość montażu = 0 - Pozycjonowanie: bezpośrednio przed korpusem (długość korpusu = 60 cm → pozycja Y drzwi = 0, korpus zaczyna się przy Y = 2 cm, lub drzwi po tylnej stronie korpusu przy Y = 60 cm)

Jeszcze bardziej realistycznie – „Duże drzwi boczne" bezpośrednio na korpusie: Drzwi szafy to dokładnie ten przypadek użycia tej funkcji – duże, otwierane bocznie drzwi. W sekcji „Fronty" ustaw „Drzwiczki/Klapy" na 1 na obiekcie korpusu i włącz przełącznik „Duże drzwi boczne (np. kabina WC)" (+ „Strona zawiasu" lewa/prawa) – aplikacja pokazuje wtedy prawdziwe drzwi otwierane na zawiasach wraz z łukiem otwarcia w 3D, a Część 2 (oddzielne drzwi z bloku litego + grupa) w ogóle nie jest już potrzebna.

Tworzenie grupy: Obydwa wybrać w oknie dialogowym "Wybierz" → połączyć → nazwa "Szafa"

Przypadek szczególny drzwi przesuwne: Zamiast przed korpusem, umieść drzwi przesunięte bocznie (Szerokość = 80 cm, Długość = 2 cm, przesunięte bocznie na prowadnicy). Do celów planowania wystarczy zamodelować drzwi w pozycji końcowej.

Przypadek szczególny 2 drzwi: Stworzyć dwie pary drzwi, każde o połowę węższe (40 cm), umieszczone odpowiednio po lewej i prawej stronie.

Uproszczona alternatywa (drzwi bezpośrednio na obiekcie): Zamiast oddzielnych drzwi z bloku litego + grupy, możesz też ustawić 1 drzwiczki/klapę bezpośrednio na obiekcie korpusu (w sekcji "Fronty", dostępne dla Otwarta skrzynia/Zamknięta skrzynia/Rama + Poszycie/Skrzynia skośna) – nie potrzeba drugiej części, aplikacja automatycznie pokazuje oznaczenie frontu w 2D/3D i uwzględnia je w wadze. Droga przez grupę z własną częścią drzwi pozostaje sensowna, jeśli chcesz pozycjonować drzwi indywidualnie lub przesunąć je bocznie, np. jako drzwi przesuwne. Front zastępuje wtedy ścianę za nim – nie musisz jej pomijać.

Mebel 2: Szafka wisząca (ścienna, podwyższona)

Jak szafa, ale z podwyższoną wysokością montażu:

Część 1 – Korpus: - Zamknięta skrzynia bez przedniej ściany (jak mebel 1), np. Szerokość = 60 cm, Długość = 30 cm, Wysokość = 40 cm - Wysokość montażu = 150 cm (wisi na wysokości 150 cm, pod sufitem)

Część 2 – Drzwi: - Blok lity, Szerokość = 60 cm, Długość = 2 cm, Wysokość = 40 cm, ta sama wysokość montażu

Prościej – drzwi jako klapa bezpośrednio na obiekcie: Zamiast oddzielnej części drzwi z bloku litego, możesz też ustawić bezpośrednio 1 drzwiczki/klapę na obiekcie korpusu (w sekcji „Fronty") – nie potrzeba drugiej części ani kroku grupowania, aplikacja automatycznie pokazuje oznaczenie frontu i uwzględnia je w wadze.

Przy skośnej ścianie vana: Kształt "Dowolny kształt", kształt początkowy "Prostokąt", a przy krawędzi od strony ściany "Nachylenie" np. 12°. U góry szafka podąża wtedy za ścianą: przy 40 cm wysokości o 85 mm.

Z załamaniem przy ścianie: jeśli ściana vana u góry się zwęża, narysuj szafkę od tyłu: Kształt "Dowolny kształt", "Edytuj kontur", widok "Widok z tyłu", kształt początkowy "Prostokąt". Przez "Dodaj punkt" prowadzisz bok od strony ściany wzdłuż ściany, także z kilkoma załamaniami. Długość szafki jest wtedy głębokością.

Ważne: Aplikacja może pokazywać szafki wiszące tylko jako obiekty "unoszące się w powietrzu" – materiał ściany nie ma własnej wagi w twoim planie. To jest prawidłowe: szafka wisząca wisi na ścianie pojazdu, która nie jest uwzględniana.

Mebel 3: Łóżko (rama zamknięta + platforma + stelaż z listwami)

Część 1 – Rama łóżka: - Rodzaj budowy: Rama / Stelaż (zamknięty) (Pro) — masywne boczne panele, nie otwarta rama (byłaby zbyt cienka dla prawdziwej ramy łóżka, zob. rozdział 7) - Szerokość = 140 cm, Długość = 200 cm, Wysokość = 30 cm - Grubość ścianki = 44 mm (grubość drewnianych belek)

Część 2 – Powierzchnia leżąca (platforma łóżka): - Rodzaj budowy: Pojedynczy panel — leżąca deska - Szerokość = 140 cm, Długość = 200 cm, Grubość ścianki = 18 mm - Wysokość montażu = 30 cm (górna krawędź ramy) → lub "leży na: rama łóżka"

Część 3 – Stelaż z listwami (opcjonalnie): - Rodzaj budowy: Rama / Stelaż (zamknięty) (Pro) — rama stelaża z listwami też ma masywne boczne belki, nie cienką konstrukcję otwartą - Te same wymiary co powierzchnia leżąca, Wysokość = 8 cm - Wysokość montażu = 30 cm (leży na platformie lub ją zastępuje)

Grupa: Wszystkie części → "Łóżko"

Mebel 4: Łóżko ze schowkiem (łóżko z przestrzenią magazynową pod spodem)

Wiele łóżek do vanów ma pod spodem skrzynię magazynową:

Część 1 – Skrzynia magazynowa: - Rodzaj budowy: Otwarta skrzynia (Pro) — otwarta z góry (tu leży łóżko) - Szerokość = 140 cm, Długość = 200 cm, Wysokość = 40 cm

Część 2 – Powierzchnia leżąca: - Rodzaj budowy: Pojedynczy panel - Wysokość montażu = 40 cm → "leży na: skrzynia magazynowa"

Część 3 – opcjonalnie: Rama łóżka (jeśli rama łóżka obok skrzyni magazynowej): - Rama / Stelaż (zamknięty), Wysokość = 5 cm, na powierzchni leżącej

Grupa: Skrzynia magazynowa + powierzchnia leżąca → "Łóżko ze schowkiem"

Mebel 5: Kuchnia (dolna szafka + blat roboczy)

Część 1 – Dolna szafka: - Rodzaj budowy: Otwarta skrzynia (Pro) — bez pokrywy, na górze leży blat; z przodu są szuflady/drzwi - Szerokość = 120 cm, Długość = 60 cm, Wysokość = 85 cm

Budowanie lżej (najczęściej stosowany rodzaj budowy w prawdziwej zabudowie vanów): Zamiast otwartej skrzyni możesz zbudować dolną szafkę również jako Rama + Poszycie (Pro) – cienki szkielet niesie obciążenie, cienka zewnętrzna powłoka ją poszywa, co oszczędza wagę w porównaniu z ciągłą grubością ścianki (wzór/szczegóły zob. rozdział 7).

Część 2 – Blat roboczy: - Rodzaj budowy: Pojedynczy panel — leżąca deska - Szerokość = 124 cm (nieco szersza, wysunięcie), Długość = 62 cm - Grubość ścianki = 38 mm (typowa grubość blatu roboczego) - Wysokość montażu = 85 cm → "leży na: dolna szafka"

Grupa: "Kuchnia"

Rozszerzenie zlew: Zlew to komponent (stała waga z karty danych) – wprowadzić oddzielnie i dodać do grupy kuchennej. Dla wpuszczanego zlewu blat dostaje wycięcie w rzucie o wielkości zlewu.

Rozszerzenie szafka wisząca nad kuchnią: Jak Mebel 2 (szafka wisząca), stworzyć oddzielnie lub dodać do grupy kuchennej.

Szuflady bezpośrednio na obiekcie: Dla realistycznej dolnej szafki kuchennej ustaw np. 2–3 szuflady bezpośrednio na obiekcie dolnej szafki (w sekcji "Fronty") – aplikacja automatycznie rysuje linie frontów i uchwyty w 2D/3D i uwzględnia fronty/dna w wadze. Nie jest do tego potrzebna osobna część na szufladę. W kuchni w kształcie L wybierz tam obie krawędzie frontowe. Jeśli w szafce stoi lodówka lub butla gazowa albo wisi w niej zlew, zamiast szuflad użyj dwóch drzwiczek i włącz „Drzwi obok siebie“ (rozdział 7).

Kuchnia ze ściętym narożnikiem: kształt "Dowolny kształt", kształt początkowy "Ścięty narożnik", blat o tym samym konturze. Gotowa jako szablon grupy "Kuchnia ze ściętym narożnikiem" lub "Kuchnia w kształcie L" (rozdział 10).

Mebel 6: Ławka ze schowkiem

Część 1 – Skrzynia magazynowa: - Rodzaj budowy: Otwarta skrzynia (Pro) — otwarta z góry - Szerokość = 120 cm, Długość = 50 cm, Wysokość = 45 cm

Część 2 – Powierzchnia siedzenia: - Rodzaj budowy: Pojedynczy panel - Szerokość = 120 cm, Długość = 50 cm, Grubość ścianki = 18 mm - Wysokość montażu = 45 cm → "leży na: skrzynia magazynowa"

Grupa: "Ławka"

Uwaga: Poduszki → jako komponent ze stałą wagą lub jako blok lity z gęstością pianki/materiału tapicerskiego.

Miejsce na pięty: Kształt "Dowolny kształt", krawędź od strony przejścia: "Nachylenie" −10°. Na dole skrzynia jest węższa, u góry wystaje.

Z oparciem w jednym kawałku: Kształt "Dowolny kształt", widok "Widok z tyłu", kształt początkowy "Kształt L", oparcie po stronie ściany. Siedzisko i oparcie to jeden kształt, długość ławki jest głębokością. Rodzaj budowy np. Zamknięta skrzynia – pod siedziskiem zostaje schowek, nad siedziskiem dla sprawdzania kolizji jest miejsce.

Mebel 7: Ściana z regałami

Podejście A – Proste (rama z półkami): - Rodzaj budowy: Rama / Stelaż (otwarty) (Pro) - Szerokość = 80 cm, Długość = 30 cm, Wysokość = 180 cm - Półki: np. 3 (aplikacja dodaje 3 × powierzchnia podstawy × grubość ścianki drewna) - Szybkie i praktyczne; w widoku 3D widzisz ramę, półki są ujęte w obliczeniach

Podejście B – Dokładne (każda część oddzielnie, grupa):

Boki to pionowe płyty → Blok lity: - 2× Bok: Rodzaj Blok lity, Szerokość = 1,8 cm, Długość = 30 cm, Wysokość = 180 cm — pozycjonować lewo i prawo - 3× Półka: Rodzaj Pojedynczy panel, Szerokość = 76,4 cm (wymiar wewnętrzny), Długość = 30 cm, Grubość ścianki = 18 mm — na wysokościach 60 cm, 110 cm, 160 cm - Opcjonalnie: Tylna ścianka: Blok lity, Szerokość = 80 cm, Długość = 0,6 cm, Wysokość = 180 cm (cienka tylna ścianka, np. 6 mm HDF)

Wszystkie części → Grupa "Ściana z regałami"

Podejście C – Skrzynia bez przedniej ściany (Pro): rodzaj budowy Zamknięta skrzynia, Szerokość = 80 cm, Długość = 30 cm, Wysokość = 180 cm, w "Płyty" pomiń przednią ścianę, półki np. 3. Boki, tylna ściana, dno i pokrywa są wtedy jedną częścią – bez grupy.

Mebel 8: Stół (blat + nogi)

Część 1 – Blat stołu: - Rodzaj budowy: Pojedynczy panel - Szerokość = 120 cm, Długość = 60 cm, Grubość ścianki = 25 mm - Wysokość montażu = 72 cm (wysokość stołu)

Części 2–5 – Nogi stołu: 4 nogi jako blok lity, cienkie! - Rodzaj budowy: Blok lity - Szerokość = 6 cm, Długość = 6 cm, Wysokość = 72 cm - Umieścić przy każdym z czterech narożników

Grupa: "Stół"

Stół składany: Stół składany jest albo rozłożony, albo złożony. Do planowania wprowadź go w pozycji rozłożonej – to pokazuje, czy mieści się w przestrzeni. Złożony zajmuje prawie żadnego miejsca, więc nie trzeba go osobno wprowadzać.

Zaokrąglone narożniki: kształt "Dowolny kształt", kształt początkowy "Prostokąt", dotknij każdego narożnika i ustaw "Promień", np. 60 mm. Raport materiałowy podaje wtedy "4 × łuk r = 60 mm".

Mebel 9: Ścianka działowa / separator pomieszczeń

Pionowa ściana między dwiema strefami (np. strefa snu i kuchnia):

• Rodzaj budowy: Blok lity — pionowa płyta
• Szerokość = wewnętrzna szerokość vana (np. 180 cm)
• Długość = grubość ścianki (np. 2 cm, np. dla dwóch 1-cm płyt fornirowych)
• Wysokość = pożądana wysokość (np. 140 cm, jeśli tylko połowa wysokości pomieszczenia)

W widoku z góry pojawia się jako cienki poprzeczny pasek. ✓

Otwór drzwiowy w ściance działowej: Zamodeluj dwa kawałki po lewej i prawej od otworu (zamiast jednej ciągłej ścianki), każdy jako blok lity z dopasowaną szerokością.

W kształcie vana: Kształt "Dowolny kształt", widok "Widok z tyłu", rodzaj budowy Pojedynczy panel. Płyta stoi pionowo; narożniki u góry rysujesz wzdłuż zaokrąglenia dachu. Głębokość wynika z: ilość × grubość, np. 1 × 18 mm.

Mebel 10: Konstrukcja podłogi / podłoga z desek

Podłoga pojazdu (drewniana podłoga, izolacja, podłoga z desek) jest typowo płaska i leżąca:

Izolacja: - Rodzaj budowy: Pojedynczy panel - Szerokość = wewnętrzna szerokość pojazdu, Długość = długość przestrzeni ładunkowej, Grubość ścianki = grubość izolacji (np. 25 mm Armaflex) - Wysokość montażu = 0

Podłoga z desek: - Rodzaj budowy: Pojedynczy panel - Te same wymiary bazowe, Grubość ścianki = grubość desek (np. 12 mm) - Wysokość montażu = grubość izolacji (leży na izolacji)

Grupa: "Konstrukcja podłogi"

Wskazówka: Pomijanie nadkoli. Ponieważ podłoga jest prowadzona wokół nadkoli, rzeczywista powierzchnia jest nieco mniejsza niż całkowita szerokość × całkowita długość. Jednak dla planowania wagi aproksymacja jest wystarczająco dokładna.

Mebel 11: Okładzina ścienna / okładzina wewnętrzna

Okładziny ścienne to pionowe płyty (okładzina boczna prawa, lewa, tylna):

Dla każdej ściany jeden obiekt jako Blok lity: - Okładzina boczna lewa/prawa: Szerokość = długość strefy ładunkowej, Długość = grubość ściany (np. 1,2 cm), Wysokość = wysokość wewnętrzna - Okładzina tylna: Szerokość = wewnętrzna szerokość pojazdu, Długość = grubość ściany (np. 1,2 cm), Wysokość = wysokość wewnętrzna

Wszystkie trzy → Grupa "Okładzina ścienna"

Alternatywny rodzaj budowy, jeśli waga ramy z listew ma być uwzględniona: W praktyce okładzina ścienna jest często budowana jako rama z listew (kontrłacenie) z cienkim poszyciem na wierzchu. Jeśli nie chcesz pomijać wagi tej ramy, lecz ją uwzględnić, użyj Rama + Poszycie (Pro) zamiast bloku litego (wzór/szczegóły zob. rozdział 7) i wpisz w polu "Długość" łączną głębokość ramy + poszycia (np. 3 cm zamiast 1,2 cm dla samej płyty).

Wzdłuż karoserii: okładzina boczna jako dowolny kształt z widokiem "Widok z boku" i rodzajem budowy Pojedynczy panel. Kształt podąża za nadkolem i zaokrągleniem dachu; głębokość – tu szerokość – wynika z: ilość × grubość.

Mebel 12: Okładzina sufitu / zabudowa dachu

Okładziny sufitu leżą poziomo – ale przy suficie, czyli na maksymalnej wysokości montażu:

• Rodzaj budowy: Pojedynczy panel
• Szerokość = wewnętrzna szerokość pojazdu, Długość = długość strefy ładunkowej, Grubość ścianki = grubość materiału
• Wysokość montażu = wysokość wewnętrzna − grubość materiału (czyli bezpośrednio pod wysokością dachu)

Uwaga: Izolacja między dachem a okładziną = kolejny obiekt Pojedynczy panel, te same wymiary, mniejsza grubość ścianki, nieco większa wysokość montażu.

Alternatywny rodzaj budowy: Podobnie jak przy okładzinie ściennej (Mebel 11), okładzinę sufitu możesz również zbudować jako Rama + Poszycie (Pro), jeśli rama z listew niesie część wagi – szczegóły zob. rozdział 7.

Mebel 13: Szafa pod skośnym dachem

Gdy van ma opadające łuki dachu ku bokom i szafa stoi pod tym skosem:

• Rodzaj budowy: Skrzynia skośna (Pro)
• Szerokość, długość, wysokość wprowadzić normalnie (maksymalne wymiary zewnętrzne)
• Głębokość dachu: Jak głęboko skos biegnie od tyłu do przodu w obiekcie (jest odejmowany)

Aplikacja prawidłowo oblicza wagę skośnych powierzchni, a w podglądzie 3D widzisz skośny obiekt.

Alternatywnie z dowolnym kształtem: pochyl ścianę od strony pojazdu (rozdział 6). Wtedy cała ściana podąża za skosem, a nie tylko pokrywa. Ostrzeżenie o kolizji proponuje kąt ("Pochyl ścianę").

Mebel 14: Łóżko piętrowe / łóżko pod sufitem

Łóżko piętrowe to po prostu łóżko z podwyższoną wysokością montażu:

• Platforma łóżka: Pojedynczy panel, Wysokość montażu = np. 120 cm (leży na konstrukcji lub przymocowana do uchwytów ściennych)
• Konstrukcja nośna: Rama / Stelaż (otwarty) lub oddzielne słupy jako blok lity, Wysokość = 120 cm
• Przestrzeń magazynowa pod spodem: obszar pod łóżkiem piętrowym (np. na rowery, kuchnię) pozostaje wolny – nie trzeba dodatkowego obiektu, jest automatycznie "wolny" przez łóżko piętrowe

Grupa: Platforma + konstrukcja nośna → "Łóżko piętrowe"

Mebel 15: Zabudowa nad nadkolem

Gdy budujesz nad nadkolem (np. ławkę lub skrzynię magazynową, która otacza nadkole):

Opcja A – Kształt L: - Wybierz przy kształcie "Kształt L" zamiast "Prostokąt" - Wprowadź wymiary zewnętrzne plus wymiary wycięcia, żeby rzut w kształcie L obchodził nadkole - Rodzaj budowy: Otwarta skrzynia lub Rama / Stelaż (zamknięty) – zależnie od konstrukcji (masywne ściany boczne → zamknięty, cienka konstrukcja → otwarty)

Opcja B – Dwie części: - Dwa prostokątne obiekty obok siebie (lewo i prawo od nadkola), tworzące łuk w widoku z góry - Grupa z obu części

Opcja C – wycięcie (Pro), zwykle najprostsza droga: - Położyć jeden zwykły prostokątny obiekt na całym obszarze, rodzaj budowy jak zawsze (Otwarta skrzynia, Rama / Stelaż (zamknięty), Rama + Poszycie …) - W edytorze obiektu pod "Wycięcie" wyciąć nadkole: rzut, "Własny zakres" od 0 do wysokości nadkola - Szybciej przez ostrzeżenie kolizji: dotknąć go, "Dodaj/zmień wycięcie" – pozycja i wysokość są już wpisane - Zakres wysokości wycina dno i trafione ściany do wysokości nadkola – to typowe cięcie w L, osobny przełącznik nie jest potrzebny - Na planie 2D to wycięcie od dołu jest przyciemnione, dopóki nad nim leży pokrywa; w Otwartej skrzyni wnętrze jest otworem (rozdział 7) - Wycięty materiał jest automatycznie odliczany od wagi

Wobec opcji A i B ma to tę zaletę, że pozostaje jednym meblem – dokładnie tak, jak go budujesz.

Opcja D – Dowolny kształt: - Wybrać kształt "Dowolny kształt" i ułożyć punkty wokół nadkola, także skośnie wzdłuż ściany - Sprawdzanie kolizji używa rzeczywistego rzutu: jeśli nadkole zostaje poza konturem, nie ma ostrzeżenia

Opcja E – Kształt z boku (Pro): - Dla wąskiej ławki lub stopnia tuż nad nadkolem: Kształt "Dowolny kształt", widok "Widok z boku", na dole stopień nad nadkolem - Stopień biegnie przez całą głębokość – jeśli mebel jest dużo głębszy niż nadkole, wycięcie (opcja C) jest dokładniejsze

Kolizja z nadkolem: aplikacja zgłasza kontakt przez baner u góry (Pro) – przy nadkolu zawsze jako ostrzeżenie, nigdy na czerwono, bo nadkole da się wyciąć przy każdym rodzaju budowy. Przy opcji A i B to normalne i często zamierzone – nadkole po prostu tam jest. Przy opcji C komunikat znika, gdy tylko wycięcie całkowicie je uwolni; dopóki coś jeszcze stoi na drodze, aplikacja mówi ile.

Mebel 16: Szafa za fotelem obrotowym

Z konsolą obrotową fotel kierowcy obraca się w stronę części mieszkalnej. Potrzebuje do tego miejsca za oparciem, zwykle 25–35 cm. Szafa tuż za nim dostaje więc ścięty narożnik od strony przejścia – typowy przypadek dla dowolnego kształtu.

Wysoka szafa przy lewej ścianie, tuż za fotelem kierowcy: - Kształt: "Dowolny kształt", Szerokość = 50 cm, Długość = 70 cm, Wysokość = 150 cm - "Edytuj kontur" → kształt początkowy "Prostokąt", "Siatka i kąty proste" włączone - Dotknij krawędzi 1 (przód) → "Dodaj punkt" – punkt leży na środku, czyli na 25 cm - Przeciągnij punkt narożny z przodu od strony przejścia o 25 cm do tyłu, aż krawędź 3 będzie miała 45 cm – na obu końcach skosu widać wtedy 135° - Rodzaj budowy: Rama + Poszycie (Pro), grubość powłoki = 6 mm, 3 półki - W sekcji "Fronty" krawędź 3 (strona przejścia, 45 cm): 1 drzwiczki/klapa – dla drzwi na całą wysokość "Duże drzwi boczne"

Wskazówka: Wypróbuj skos przy prawdziwym fotelu, np. z kartonem. Waga, plan i 3D liczą ze ściętym narożnikiem.

Zwężenie dachu: Jeśli szafa u góry dotyka zwężenia dachu, użyj Skrzyni skośnej (Mebel 13) albo pochyl ścianę od strony pojazdu – oba sposoby działają z dowolnym kształtem.

Lista kontrolna: Czy zrobiłem wszystko prawidłowo?

Zanim oznaczysz mebel jako ukończony, szybko sprawdź:

• [ ] Rodzaj budowy pasuje do elementu (pionowa płyta → blok lity, leżąca → pojedynczy panel, korpus → otwarta/zamknięta skrzynia, masywny stelaż → rama / stelaż (zamknięty), cienki stelaż → rama / stelaż (otwarty))?
• [ ] Wymiary zgadzają się z rzeczywistym planem (miarka / rysunek CAD)?
• [ ] Wysokość montażu prawidłowa (na podłodze = 0, na innym obiekcie = użyć "leży na")?
• [ ] Materiał prawidłowo wybrany (np. sklejka 18 mm dla płyt, świerk dla belek)?
• [ ] Grubość ścianki wprowadzona (dla skrzyni i płyty)?
• [ ] Kilka części tego samego mebla połączonych w grupę?
• [ ] Waga jest wiarygodna? (Dla kontroli: 1 m² sklejki 18 mm waży ok. 13 kg)

18. Udostępnianie – plan, statystyki i więcej

Udostępnij projekt na ekranie głównym umożliwia udostępnienie zabudowy na cztery różne sposoby:

• Udostępnij plan – wysyła kompletny plik planowania (.vanlogic) innym osobom, które mogą zobaczyć wszystko – więcej szczegółów poniżej.
• Karta zabudowy – tworzy infografikę z widokiem z góry twojego vana, obciążeniami osi i kluczowymi wartościami. Idealna do Instagrama, WhatsAppa i podobnych platform.
• Dane techniczne – wysyła raport tekstowy ze wszystkimi wartościami masy i obciążeń osi. Użytkownicy Pro otrzymują bardziej profesjonalny raport, przydatny do przedstawienia rzeczoznawcy.
• Statystyki zabudowy – generuje infografikę z unikalnymi informacjami: rozkład masy lewo/prawo i przód/tył, masa według kategorii materiałów, wszystkie obiekty posortowane według masy.

Udostępnianie planu – i co się potem dzieje

Po dotknięciu "Udostępnij plan" bieżące planowanie jest eksportowane jako plik .vanlogic i można je wysłać przez WhatsApp, e-mail, AirDrop lub inną aplikację obsługującą załączniki plików.

Co widzi odbiorca – podgląd gościa

Gdy odbiorca otworzy plik, jego własny projekt nie zostanie nadpisany. Zamiast tego otwiera się podgląd gościa:

• Może zobaczyć twój kompletny plan: wszystkie meble, wymiary, materiały, masy i obciążenia osi.
• Może swobodnie przeglądać plan: widok 2D, podgląd 3D, wyświetlanie obciążeń osi – wszystko.
• Nie może wprowadzać zmian – podgląd jest tylko do odczytu.
• Baner na dole ekranu wyraźnie wskazuje, że ogląda plan innej osoby.
• "Zamknij podgląd" powraca do własnego projektu.

Jego własny projekt pozostaje w pełni nienaruszony.

Importowanie – do czego służy i gdzie leży ryzyko

Jeśli ktoś chce nie tylko obejrzeć twój plan, ale wykorzystać go jako punkt wyjścia do własnej zabudowy, może go zaimportować. Spowoduje to skopiowanie planu do jego projektu, gdzie stanie się w pełni edytowalny.

Do czego służy importowanie? Dwie osoby zabudowują ten sam typ pojazdu i jedna chce bazować na planie drugiej. Albo sam stworzyłeś plan na innym urządzeniu i chcesz tu kontynuować pracę.

Gdzie leży ryzyko? Importowanie całkowicie zastępuje twój bieżący projekt – bez możliwości cofnięcia. To, co było w aplikacji wcześniej, znika bezpowrotnie. Dlatego aplikacja zawsze wyświetla wyraźne ostrzeżenie przed importowaniem. Przeczytaj je uważnie przed potwierdzeniem.

Wskazówka: Wyeksportuj własny plan jako plik .vanlogic przed importowaniem czegokolwiek – w ten sposób zawsze będziesz mieć kopię zapasową.

Ta pomoc jest stale rozbudowywana, gdy dodawane są nowe funkcje lub opinie wskazują, czego jeszcze brakuje.

19. Często zadawane pytania i problemy

Krótko i według tematów. Szczegółowo wszystko opisują rozdziały powyżej – tutaj tylko odpowiedzi na to, co rzuca się w oczy najczęściej.

Waga, nacisk na oś i środek ciężkości

Moja ładowność jest prawie wyczerpana – czy to się zgadza?

Ładowność to dopuszczalna masa całkowita minus masa własna minus zabudowa. Dwie rzeczy rzucają się przy tym w oczy: masa własna z listy pojazdów to szacunek – gdy tylko zważysz swojego busa, wpisz rzeczywistą wartość w danych pojazdu. A wszystko, czego nie wprowadziłeś jako obiekt – osoby, bagaż, zapasy – dodatkowo pomniejsza tę ładowność.

Jedna oś jest przeciążona, chociaż masa całkowita się zgadza.

Naciski na osie zależą nie tylko od masy, ale od tego, gdzie ona stoi. Im dalej z tyłu stoi ciężki obiekt, tym więcej z niego trafia na tylną oś. Przesuń ciężkie rzeczy – zbiornik wody, akumulator, kuchnię – dalej do przodu albo nad oś; wartości w panelu na dole aktualizują się natychmiast.

Dlaczego aplikacja ostrzega o środku ciężkości?

Środek ciężkości zbyt daleko z tyłu albo zbyt wysoko zwiększa ryzyko przewrócenia na zakrętach i sprawia, że pojazd staje się niestabilny przy gwałtownym hamowaniu. Zasada: rzeczy ciężkie możliwie nisko i centralnie, lekkie mogą stać wyżej albo dalej z tyłu.

Pojazd i struktura

Mojego pojazdu nie ma na liście.

Wtedy wprowadź wymiary ręcznie: rozstaw osi, przestrzeń ładunkowa, dopuszczalne naciski na osie i masa własna są w dowodzie rejestracyjnym. Możesz je później w każdej chwili zmienić – zwłaszcza masę własną warto poprawić, gdy tylko zważysz pojazd.

Zwężenie dachu nie pasuje do mojego busa.

To obiekt struktury pojazdu, który wprowadzasz samodzielnie ("+ Obiekt" → "Struktura pojazdu"), a busy bardzo się tu różnią – najlepiej zmierzyć we własnym. Przy zwężeniu sprawdzane są tylko wysokość i położenie boczne, za to na całej długości: biegnie przecież przez cały pojazd. Meble mogą stać pod nim; ostrzeżenie pojawia się dopiero, gdy w nie wchodzą.

Plan i przedstawienie

Nie widzę mojego wycięcia na planie.

Wycięcie jest otworem tylko tam, gdzie w danym widoku jest naprawdę otwarte – w widoku z góry więc wtedy, gdy przechodzi na wylot albo jest wycięte od góry. Jeśli przed nim jest materiał, na przykład pokrywa nad wycięciem od dołu, pojawia się jako zabarwiona powierzchnia z przerywaną krawędzią. W edytorze wycięć widzisz natomiast kolorowy podgląd z pasami wyłożenia; ta różnica jest zamierzona.

Która strona jest frontem?

Krawędź frontu – strona, w którą otwiera się mebel – jest w widoku z góry narysowana grubszą linią. Pojawia się przy każdej krawędzi z drzwiami lub szufladami – w kuchni w kształcie L z dwoma frontami przy obu – i obraca się razem z meblem.

Widać ją także w widoku z tyłu, ale trzeba tam uwzględnić kierunek patrzenia: patrzysz od tyłu do przodu. Każdy front ma swoją grubą linię po stronie, w którą się otwiera; jeśli leży u góry, ten front otwiera się do przodu, w stronę kabiny. Jeśli otwiera się w twoją stronę, gruba linia biegnie dookoła jego odcinka – przy froncie na całą szerokość wokół całej powierzchni. Linie podziału i uchwytów szuflad oraz drzwi pokazuje tylko tryb Fokus.

Gdzie zaczyna się skos przy skośnej skrzyni?

Nigdzie: nie ma załamania. Skos biegnie od pełnej wysokości przy przedniej krawędzi aż do niskiej strony z tyłu – dlatego widok z góry pokazuje tylko strzałkę spadku, a nie linię załamania. W trybie Fokus wysokość niskiej strony widnieje jako liczba nad wybranym meblem.

Moje półki nie są rysowane.

Półki potrzebują wnętrza. Blok lity i Pojedynczy panel go nie mają: tam ustawiona liczba pozostaje bez skutku, zarówno na rysunku, jak i w wadze.

Konstrukcja i wycięcia

Waga się nie zmienia, chociaż dodałem wycięcie.

Spójrz na wiersz "Usunięto: …" w edytorze wycięć. Jeśli nic tam nie ma, wpis albo nie pasuje do konstrukcji – zostaje zapisany, ale nie działa i nie jest rysowany – albo leży w miejscu, gdzie i tak nie ma materiału, na przykład we wnęce skrzyni.

Dlaczego mój mebel tyle waży?

Waga wynika z konstrukcji × wymiarów × materiału, a nie z ryczałtu. Ta sama skrzynia jako blok lity waży wielokrotność tej samej skrzyni jako szkielet z poszyciem. Przy Pojedynczym panelu wysokość wynika z liczby sztuk × grubości ściany: gdy zmienisz liczbę sztuk, zmienia się jedno i drugie – rysunek i waga.

Nie pojawia się żadna propozycja wycięcia.

Okno zawsze podaje powód: nakładanie się jest mniejsze niż 20 mm, przeszkoda zakrywa cały rzut, tkwi w środku obiektu nie dotykając zewnętrznej krawędzi, leży w narożniku dotykając dwóch boków, albo konstrukcja nie dopuszcza rodzaju wycięcia, który by tu pasował. Obrócone meble również otrzymują propozycję, a okrągłe lub L-kształtne rzuty – wycięcie na wylot w rzucie, kształt od tyłu lub z boku – wycięcie w rzucie jak prostokąt; tylko wycięcie w ścianie ustawiasz tam samodzielnie.

Mam już wycięcie, a mimo to pojawia się ostrzeżenie.

Propozycja obejmuje zawsze tylko największy pozostały kawałek. Jeśli przeszkadza kilka resztek, ostrzeżenie pozostaje: następna propozycja zajmie się następnym kawałkiem. To zamierzone: prostopadłościan obejmujący wszystkie resztki zabrałby też materiał pomiędzy nimi, który jest już wycięty.

Pomijanie płyt

Jak zbudować regał otwarty z przodu?

Weź Zamkniętą skrzynię i dotknij "Płyty" w edytorze. Tam dotykasz przedniej ściany na szkicu – nie zostanie zbudowana. Tak samo pomijasz tylną ścianę, dno lub pokrywę. (Pro)

Dlaczego w "Zaplanuj fronty" krawędź jest szara?

Ściana jest tam pominięta, nachylona albo całkiem zaokrąglona. Na pominiętej ścianie front nie działa; pozostaje zapisany i działa znowu, gdy tylko ściana zostanie zbudowana.

Moje wycięcie w ścianie już nie działa.

Jeśli widnieje przy nim "Nieaktywne – pominięta ściana", brakuje tam ściany. Wycięcie pozostaje zapisane i działa znowu, gdy tylko ściana zostanie zbudowana.

Dowolny kształt: skośne ściany i zaokrąglone narożniki

Jak zrobić skośną ścianę?

Wybierz kształt "Dowolny kształt" i dotknij "Edytuj kontur". Na liście pod rysunkiem każda krawędź ma pole "Nachylenie". Dodatni kąt (+) pochyla ścianę u góry do środka – np. przy szafce, która u góry podąża za skośną ścianą vana. Ujemny kąt (−) pochyla ją u góry na zewnątrz – np. przy skrzyni siedziska, która na dole zostawia miejsce na stopy. Widok ukośny pod spodem od razu pokazuje, jak wygląda mebel. (Pro)

Jeśli mebel u góry uderza w zwężenie dachu, dotknij ostrzeżenia o kolizji, a potem "Pochyl ścianę". Aplikacja proponuje odpowiedni kąt; zmiana zostaje przejęta dopiero po "Gotowe". Działa to też z prostokątem – staje się wtedy dowolnym kształtem.

Jak zrobić zaokrąglone narożniki?

Wybierz kształt "Dowolny kształt", dotknij "Edytuj kontur", a potem narożnika z punktem na rysunku. Pod spodem pojawi się pole "Promień": im większa liczba, tym bardziej okrągły narożnik; 0 znów robi go ostrym. Największą możliwą wartość widać tuż pod polem. Dla blatu stołu z czterema zaokrąglonymi narożnikami weź kształt początkowy "Prostokąt" i dotknij po kolei każdego narożnika. (Pro)

Jakie meble mogę tak zbudować?

Na przykład:

• szafkę przy skośnej ścianie vana (mebel 2)
• kuchnię ze ściętym narożnikiem lub kuchnię w kształcie L (mebel 5)
• skrzynię siedziska z miejscem na stopy (mebel 6)
• blat stołu z zaokrąglonymi narożnikami (mebel 8)
• szafę pod skośnym dachem (mebel 13)
• zabudowę, która obejmuje nadkole (mebel 15)
• szafę za fotelem obrotowym ze ściętym narożnikiem (mebel 16)

Instrukcje krok po kroku są w rozdziale 17.

Dowolny kształt od tyłu lub z boku

Jak narysować ławkę z oparciem w jednym kawałku?

Kształt "Dowolny kształt", "Edytuj kontur", a potem u góry w "Widok" wybierz "Widok z tyłu". Następnie rysujesz ławkę tak, jak widzisz ją od tyłu – siedzisko i oparcie jako L. W polu "Głębokość" wpisujesz jej długość. (Pro)

Dlaczego rodzaj budowy jest szary?

Otwarta skrzynia, Rama / Stelaż (zamknięty) i Skrzynia skośna istnieją tylko w widoku z góry. Gdy któryś dotkniesz, przez chwilę mignie powód. Od tyłu lub z boku skos dachu rysujesz bezpośrednio w kształcie.

Gdzie jest pole "Nachylenie"?

Od tyłu i z boku nie ma nachylenia – skos jest już częścią kształtu. Dlatego ostrzeżenie o kolizji nie proponuje tam też "Pochyl ścianę".

Jakie meble mogę tak zbudować?

Na przykład:

• szafkę wiszącą, która podąża za ścianą vana (mebel 2)
• ławkę z oparciem (mebel 6)
• ściankę działową w kształcie vana (mebel 9)
• okładzinę wzdłuż karoserii (mebel 11)
• stopień nad nadkolem (mebel 15)

Obiekty, materiał i zbiorniki

Samodzielna budowa czy komponent – co wybrać?

Samodzielna budowa dla wszystkiego, co budujesz sam: aplikacja liczy wagę z rodzaju budowy, wymiarów i materiału. Komponent dla gotowych, kupionych urządzeń – lodówka, ogrzewanie, akumulator. Jego waga pochodzi z katalogu (albo z twojej własnej wartości, Pro); kształt i wymiary służą tylko do obrazu.

Waga zbiornika zmienia się, gdy przesuwam suwak.

To suwak poziomu napełnienia (0–100 %, Pro). Zbiornik czystej wody o pojemności 100 litrów pusty waży prawie nic, a pełny około 100 kg – można więc przećwiczyć różnicę między początkiem podróży a drogą powrotną, wraz z wpływem na nacisk na osie i środek ciężkości.

Mojego materiału nie ma na liście.

Utwórz własny materiał (Pro): przez "+" w wyborze materiału, do wyboru z gęstością (kg/m³) albo ze stałą wagą (kg), plus własny kolor. Symbol tabeli (❔) podpowiada typowe gęstości do kliknięcia, jeśli swojej nie znasz.

Komponenty, tył i przestrzeń pod podłogą

Gdzie wpisać kable, śruby lub izolację?

Jako komponent z "Nie umieszczaj w planie": nie jest rysowany, ale liczy się do ładowności i nacisku na oś. Waga wynika ze "Zużycie × ilość" albo z "Waga całkowita". Więcej w rozdziale 6.

Jak zaplanować zbiornik pod podłogą albo tylny bagażnik?

Dodaj komponent i wybierz w "Leży na" obszar "Pod podłogą (pod spodem)" albo "Tył na zewnątrz (za tylnymi drzwiami)". Odstęp za drzwiami ustawiasz suwakiem. Oba liczą się w pełni do nacisku na oś – zobacz rozdział 6.

Mojego tylnego bagażnika brakuje w widoku z góry.

Tak ma być: widok z góry pokazuje tylko przestrzeń ładunkową. Części z tyłu widzisz w widoku z tyłu – gdy wybierzesz jedną, plan się tam przełączy. Zobacz rozdział 8.

W 3D lodówka jest zwrócona w złą stronę.

Obróć komponent: przy 0° jego front jest zwrócony do przejścia, każdy obrót o 90° obraca go razem z nim. Zobacz rozdział 12.

Ustawianie i obracanie

Przy obracaniu mój mebel przeskakuje.

Przy obrocie lewy górny narożnik zostaje na miejscu, a szerokość i długość się zamieniają. Mebel 400 × 1200 zajmuje więc po 90° obszar 1200 × 400 od tego samego narożnika. Plan 2D, widok 3D, środek ciężkości i PDF pokazują go w tym samym miejscu.

Ostrzeżenie o kolizji, choć nic się nie styka.

W rzucie aplikacja sprawdza rzeczywisty kształt – przy kształcie L, dowolnym kształcie i cylindrze tak samo jak przy prostokącie, także przy częściach pojazdu. Na wysokość obiekt liczy się jako blok do pełnej wysokości. Tam może pojawić się ostrzeżenie, choć nad nim jest powietrze. Przesunięcie pomaga; jeśli położenie jest właściwe, możesz zostawić ostrzeżenie. Kształt od tyłu lub z boku aplikacja sprawdza na podstawie jego rzeczywistej bryły – nad siedziskiem ławki z oparciem jest więc miejsce.

"Leży na" ustawia mój obiekt na złej wysokości.

Funkcja ustawia wysokość montażu na górnej krawędzi obiektu poniżej. Jeśli ten obiekt ma wycięcie albo skośny dach, jego górna krawędź nie wszędzie jest na tej samej wysokości – wtedy lepiej wpisać wysokość samodzielnie.

Zespoły

Nie mogę przesunąć pojedynczej części zespołu.

Na planie zespół to jeden obiekt. Pojedyncze części edytujesz podwójnym dotknięciem w edytorze zespołów; jeśli część ma znów poruszać się swobodnie, pomoże "Rozwiąż zespół" na dole edytora. Żadna z tych rzeczy nie zmienia wagi – zespół to zawsze dokładnie suma swoich części, a raport materiałowy i tak wymienia każdą część osobno.

Przy skalowaniu lodówka rośnie razem z zespołem – czy waga nadal się zgadza?

Tak. Urządzenia o stałej wadze zawsze zachowują wartość katalogową, niezależnie od tego, jak duże zostały narysowane. Jeśli urządzenie ma zachować także swój rozmiar, w edytorze części jest przełącznik "Zachowaj rozmiar przy skalowaniu". Przy częściach budowanych waga jest przeliczana, a grubość ściany pozostaje ta sama – płyta 15 mm nadal ma 15 mm.

Podgląd 3D

W 3D widzę cudzy projekt.

Bez Pro podgląd 3D pokazuje stały projekt przykładowy zamiast Twojego. Z Pro – albo w środowisku testowym – widzisz tam swój prawdziwy plan.

Raporty i import

Raport materiałowy czy raport przeglądowy – jaka jest różnica?

Raport materiałowy służy do zakupów: dla każdego materiału powierzchnia netto, liczba części i waga, w PDF lub CSV. Raport przeglądowy służy do odbioru: waga, naciski na osie, środek ciężkości i oznaczenia ostrzeżeń w PDF, na życzenie z obrazem planu.

Mój import zostaje odrzucony.

Przy imporcie aplikacja sprawdza, czy plik .vanlogic pasuje do Twojej wersji aplikacji; przy nowszym pliku pomaga aktualizacja aplikacji. I pamiętaj: import zastępuje bieżący plan – "Cofnij" przywraca go, dopóki aplikacja jest otwarta; trwale bezpieczny jest tylko wyeksportowany.

Zakup

Chcę planować na dużym komputerze.

Otwórz w przeglądarce vanlogic.app/studio – Studio to VanLogic na mysz, klawiaturę i duży ekran, z tymi samymi obliczeniami co aplikacja. Bez odblokowania wypróbujesz tam wszystko, 30 minut na plan. Zakupem Pro odblokowujesz przeglądarkę: w aplikacji Menu › Odblokuj aplikację webową pokazuje kod; w Studio wpisujesz go w Plik › Odblokuj przeglądarkę. Twój plan z aplikacji może od razu przejść razem z nim. Jeden zakup obejmuje do 3 przeglądarek. Więcej w rozdziałach 4 i 21.

Pro, szablony, kopie zapasowe

Obiekt pokazuje kłódkę i nie daje się edytować.

Używa funkcji Pro: zespołu, konstrukcji Pro albo własnego materiału. Zaznaczanie i przesuwanie działa mimo to – tylko wymiary, materiał i konstrukcja wymagają Pro.

Wyświetla mi się mniej szablonów, niż oczekiwałem.

Aplikacja ukrywa szablony przeznaczone dla większego pojazdu; w Twoim busie powodowałyby kolizje. Podłoga, izolacja, okładzina i łóżko są przy wczytywaniu dopasowywane do Twojej przestrzeni ładunkowej; pozostałe meble zachowują swój rozmiar. Jeśli w wąskim vanie przejście zrobi się ciasne, przesuń lub zmniejsz odpowiednie meble.

Jak wykonać kopię zapasową planu?

Przez Eksportuj projekt – jako plik .vanlogic, także bez Pro. Ponowne wczytanie (import) jest możliwe z Pro. Zanim zaimportujesz cudzy plik, wyeksportuj własny plan: import zastępuje bieżący plan.

Cofanie nie sięga dalej wstecz.

Zapisywanych jest do 30 kroków. Jeśli strzałka jest wyszarzona, w tym miejscu nic już nie ma. A gdy tylko po "Cofnij" zmienisz coś nowego, "Ponów" znika – jak w każdym innym programie. Na ekranie "Rysuj dowolny kształt" strzałki u góry mają własne kroki – tylko dopóki ekran jest otwarty.

Mój plan ze środowiska testowego zniknął.

To jedyne ograniczenie środowiska testowego: wypróbowanie nic nie kosztuje, ale plan tam nie jest trwale zapisywany. Przy starcie możesz wybrać pusty plan albo kopię swojego prawdziwego – prawdziwy plan i tak pozostaje nienaruszony.

Mojego pytania tu nie ma.

Wtedy zwykle pomaga odpowiedni rozdział powyżej: pojazd w rozdziale 2, środowisko testowe w rozdziale 4, struktura pojazdu w rozdziale 5, konstrukcje, płyty i wycięcia w rozdziale 7, przesuwanie/obracanie/zoom w rozdziale 8, zespoły w rozdziale 10, waga i środek ciężkości w rozdziale 11, 3D w rozdziale 12, raporty w rozdziale 14, sytuacje przy samodzielnej budowie w rozdziale 17. Krótki słowniczek tuż poniżej wyjaśnia pojęcia.

20. Krótki słowniczek pojęć

21. VanLogic Studio – planowanie na dużym ekranie

Studio to VanLogic na komputer: te same obliczenia, te same metody budowy i te same zasady co w aplikacji – tylko z myszą, klawiaturą i dużą ilością miejsca. Wszystko, co wyjaśniają pozostałe rozdziały, obowiązuje tu tak samo. Ten rozdział pokazuje tylko, gdzie znajdziesz to w Studio.

Jeśli okno przeglądarki ma mniej niż 1024 piksele szerokości, Studio proponuje widok mobilny – znaną aplikację w przeglądarce.

Jak wejść do Studio

Na komputerze otwórz w przeglądarce vanlogic.app/studio. Na tablecie lub telefonie użyj aplikacji webowej pod adresem vanlogic.app/app – wygląda jak aplikacja.

Bez odblokowania planujesz w Trybie testowym: wszystkie funkcje są dostępne, na każdy plan masz 30 minut, a czas płynie tylko wtedy, gdy pracujesz. Gdy minie, plan pozostaje zapisany, ale zablokowany – z nowym planem testujesz dalej, ile razy chcesz. Raport PDF, lista materiałów i import mają kłódkę do czasu odblokowania; eksport i udostępnianie działają zawsze.

Z VanLogic Pro odblokujesz przeglądarkę bez dopłaty:

1. W aplikacji: menu › Odblokuj aplikację webową. Aplikacja pokaże kod; jest ważny 15 minut i tylko raz. Przyciskiem Udostępnij link wyślesz go sobie jako link, już wpisany.
2. W Studio: Plik › Odblokuj przeglądarkę i wpisz kod.

Twój obecny plan z aplikacji idzie z Tobą: po odblokowaniu wybierasz, czy go przejmujesz, czy zostawiasz plan z przeglądarki. Jednym zakupem odblokujesz do 3 przeglądarek. Które to są, widzisz w aplikacji pod Odblokuj aplikację webową – tam też je wylogujesz.

Ekran w skrócie

• Pasek menu u góry: Plik · Edycja · Widok · Wstaw · Raport · Pomoc. Po prawej znak zapytania otwiera Pomoc i Sterowanie (najważniejsze o myszy, symbolach i wyświetlaniu), a koło zębate Ustawienia.
• Pasek narzędzi poniżej: Cofnij, Ponów, Obróć, Duplikuj, Przypnij, Ukryj, Liczy się do masy, Grupuj, Usuń, potem widoki i przełączniki 3D. Każdy przycisk po najechaniu myszą pokazuje swój skrót klawiszowy; jeśli jest szary, podaje też powód.
• Lewy panel z trzema kartami: Obiekt (wstawianie komponentów, własnych projektów, struktury pojazdu), Wybierz (wszystkie obiekty twojego planu) i Szablony (szablony zabudowy i zespołów).
• Środek: widok 3D, widok z góry lub widok z tyłu – albo tryb pracy, np. „Wycięcie”.
• Inspektor po prawej: pokazuje zaznaczony obiekt. Gdy nic nie jest zaznaczone, widać tam przegląd projektu.
• Pasek masy na dole: naciski na osie, ładowność, kontrola ładowności, ryzyko przewrócenia i kolizje – zawsze widoczny, liczony na bieżąco.

Widoki

Na pasku narzędzi przełączasz między 3D, Widok z góry, Widok z tyłu i Widok z wnętrza.

• 3D: lewy przycisk myszy obraca, prawy przesuwa widok, kółko przybliża. W menu Widok › Kamera przechodzisz do stałych ujęć; „dopasuj” pokazuje całego vana. Prześwietlenie, Etykiety i Postać (osobę w naturalnej wielkości do porównania) włączasz na pasku narzędzi.
• Widok z góry i widok z tyłu to plan 2D aplikacji. Kółko myszy lub dwa palce na gładziku przybliżają; przeciąganie po pustym miejscu przesuwa widok.
• Widok z wnętrza: stoisz lub siedzisz w vanie i rozglądasz się. Esc wraca.
• Tryb zdjęcia: ukrywa wszystko oprócz obrazu 3D i na życzenie zapisuje obraz. Esc go kończy.

Wstawianie, zaznaczanie i przesuwanie obiektów

• Wstawianie: w menu Wstaw lub na karcie Obiekt w lewym panelu – te same pozycje co „+Obiekt” w aplikacji. Komponent możesz też przeciągnąć myszą do widoku z góry.
• Zaznaczanie: kliknij obiekt w 3D, w 2D lub na liście Wybierz. Ctrl/⌘ lub Shift + klik zaznacza kilka; Obróć, Duplikuj, Usuń i pozostałe polecenia działają wtedy na wszystkie. Esc odznacza.
• Przesuwanie: przeciągnij obiekt myszą. Przyciąga się do ścian i sąsiadów; z wciśniętym Alt przeciągasz swobodnie. Strzałki przesuwają o 10 mm (o 100 mm z Shift, o 1 mm z Alt); PgUp / PgDn zmieniają wysokość.
• Prawy przycisk na obiekcie otwiera pasujące polecenia.

Edycja w inspektorze

Inspektor to edytor obiektów z aplikacji, tylko stale otwarty: kształt, wymiary, materiał, metoda budowy, półki i położenie. Każda zmiana działa od razu; Ctrl/⌘ + Z ją cofa.

Pozycje Edytuj kontur, Wycięcie, Fronty i Płyty otwierają na środku tryb pracy – te same ekrany co w aplikacji, z rysunkiem po lewej i ustawieniami po prawej. Gotowe (Ctrl/⌘ + Enter) zatwierdza zmiany; Esc anuluje i najpierw pyta, jeśli coś zmieniłeś.

Przy zespole przycisk Rozmieść otwiera jego części na środku: tam je przesuwasz i obracasz, dodajesz części i zmieniasz rozmiar całego zespołu (rozdział 10). Widok rozstrzelony w inspektorze rozsuwa części w widoku 3D.

Masa, kolizje, ostrzeżenia

Pasek masy przelicza się przy każdej zmianie – jak pulpit aplikacji. Kliknięcie Kolizje otwiera listę kolizji z tymi samymi rozwiązaniami co w aplikacji: utworzyć wycięcie lub pochylić ścianę. Ostrzeżenia pojawiają się nad paskiem, każde z symbolem:

• Celownik (niebieski, w widoku z góry i z tyłu): aktualny środek ciężkości.
• Fale: ryzyko przewrócenia – środek ciężkości jest za wysoko.
• Waga: przekroczona dopuszczalna masa całkowita.
• Opona: za duży nacisk na przednią lub tylną oś.
• Strzałki: nierówne obciążenie (lewo/prawo).

Co oznaczają linie i znaki mebli na planie 2D, wyjaśnia Pomoc i Sterowanie w części „Wyświetlanie” – ta sama lista jest w rozdziale 7.

Zapisywanie, udostępnianie, raporty

Studio zapisuje każdą zmianę od razu – w tej przeglądarce na tym komputerze. Aby zrobić kopię lub przekazać plan dalej, wybierz Plik › Eksportuj projekt; Importuj projekt wczytuje z powrotem plik .vanlogic. Otwórz udostępniony plan pokazuje udostępniony plan jako podgląd gościa, nie zmieniając twojego planu.

W menu Raport znajdziesz Eksportuj PDF (raport kontrolny), Listę materiałów i Udostępnij projekt – z tą samą treścią co w aplikacji. Pliki są pobierane.

Bez odblokowania obowiązuje Tryb testowy (zob. „Jak wejść do Studio”).